Στο στούντιο 4 βρέθηκε η Δάφνη Μπόκοτα και αναφέρθηκε στην εμπειρία της στη Eurovision . Πιο συγκεκριμένα είπε
«Δεν με πλήγωσε η Eurovision, η ΕΡΤ με πλήγωσε. Άκουγα Eurovision και σφιγγόταν το στομάχι μου, κι ακόμα το παθαίνω. Ένας λόγος που δεν βγαίνω να μιλήσω είναι επειδή δεν μου αρέσει να είμαι μαϊντανός – θα μπορούσα να είμαι 5 μήνες τον χρόνο σε όλα τα κανάλια να μιλάμε για την Eurovision – και ο άλλος λόγος είναι αυτός. Δεν το έκρυψα ποτέ ότι με πίκρανε η συμπεριφορά της ΕΡΤ. Δεν με πείραξε που αντικαταστάθηκα αλλά ο τρόπος που έγινε. Θα έδινα και τα φώτα μου στον επόμενο, αλλά ο τρόπος δεν ήταν καλός, καθόλου», είπε η Δάφνη Μπόκοτα για λήξη της συνεργασίας της με την κρατική τηλεόραση.
«Η πρώτη φορά που δεν ήμουν στην Eurovision ήταν πολύ τραυματική γιατί ήταν όταν κέρδισε η Έλενα Παπαρίζου που ήταν δική μου η πρόταση. Δηλαδή, πόσο πιο τραυματικό να είναι; Είναι η χρονιά που είμαι απέξω, κάνω την πρόταση και κερδίζει κι εγώ είμαι απέξω. Ήταν σοκ. Το παρακολούθησα και ήξερα ότι θα πάει καλά», εξομολογήθηκε η Δάφνη Μπόκοτα.
Στην ερώτηση για το ποια χρονιά της Eurovision δεν θα ξεχάσει ποτέ, η Δάφνη Μπόκοτα αποκάλυψε τη διοργάνωση της Ρώμης, όπου η Ελλάδα διαγωνίστηκε με τη Σοφία Βόσσου: «Σαν διοργάνωση δεν θα ξεχάσω τότε που πήγαμε στη Ρώμη. Όταν φτάσαμε εκεί δεν είχε γίνει ούτε το σκηνικό, δεν είχαν γίνει τα booth, δεν είχε γίνει τίποτα. Μέχρι την τελευταία στιγμή κάρφωναν ένα πλοίο που ήταν στην σκηνή και αναρωτιόμασταν αν θα προλάβουν. Δεν υπήρχαν τουαλέτες, δεν υπήρχε μπαρ μέχρι μια μέρα πριν τον διαγωνισμό και επίσης, μας είχαν πει οι Ιταλοί δεν θα φύγετε, θα καθίσετε εδώ από το πρωί μέχρι το βράδυ στη μετάδοση, δεν θα γυρίσετε στα ξενοδοχεία, φέρτε τα ρούχα σας. Ήταν εφιαλτικό! Ήταν εφιαλτικό!»
Για τη χειρότερη εμπειρία της σε διοργανώτρια χώρα, είπε: «Θέλω να ξεχάσω την δεύτερη χρονιά μου στο Δουβλίνο το 1988. Ήταν πολύ προβληματική η Eurovision για εμάς, είχαμε πάει για ένα τραγούδι που δεν ήταν πολύ καλοφτιαγμένο. Μέναμε σε ένα ξενοδοχείο που δεν έκλειναν οι πόρτες. Δεν θέλω να το θυμάμαι καν, παρόλα αυτά είχαμε περάσει ωραία».
