Όπως είδαμε χθες καλεσμένος στο Μπαμπά-δες με το Τάσο Ιορδανίδη βρέθηκε ο Χρήστος Σπανός και είπε τα εξής
«έθετα όρια σαν μπαμπάς και ήμουν πάντα πολύ δίκαιος με την Μαρίνα, όπως επίσης ήμουν και πολύ αυστηρός. Δηλαδή υπήρχε το κομμάτι της υπερβολικής δοτικότητας, τρυφερότητας και αγάπης αλλά μέσα σε αυτό υπήρχαν πολύ στενά όρια. Ας πούμε, στην περίοδο του σχολείου δεν διαπραγματευόμασταν τον ύπνο. Έπρεπε να υπάρχουν κανόνες. Το καλοκαίρι όμως γινόταν χαμός και για 2 – 3 μήνες δεν τις έβαζα κανέναν περιορισμό».
«Η Μαρίνα πιστεύω ότι έχει βρει, μέχρι στιγμής γιατί αυτά αλλάζουν, ποια είναι η αποστολή της. Της αρέσει να λέει ιστορίες. Όταν λοιπόν από μωρό παιδί έφτιαχνε στο δωμάτιο τραγουδάκια, έφτιαχνε μια ιστορία από την οποία το 30% το είχε ζήσει και το άλλο το είχε φανταστεί. Μη σου πω πως και τώρα έτσι είναι. Κάτι έχει ζήσει, κάτι έχει ακούσει και το φτιάχνει σαν παραμύθι. Με συγκινεί γιατί θέλει να μεταδώσει το συναίσθημα της αγάπης και βλέπω ότι έχει ανταπόκριση».
«Ξύπνησα ένα πρωί Κυριακής, πίναμε καφέ στην κουζίνα και μου λέει «θέλω να βγω να τραγουδήσω». Δεν είχε τελειώσει ακόμα το λύκειο και την ρώτησα τι εννοούσε. «Θέλω να βγω να τραγουδήσω στην Αρεοπαγίτου, σε έναν πεζόδρομο και θέλω να μου πάρεις ένα ηχείο» μου είπε. «Τώρα έχεις Πανελλήνιες. Μόλις τελειώσεις το σχολείο, τότε. Δεν θα ξεμυαλιστείς» της απάντησα. Τελειώνει τις Πανελλήνιες, την επόμενη μέρα οργώσαμε όλη την Αθήνα να βρούμε το ηχείο που ήθελε και σε τρεις ώρες είχε πρόγραμμα και βγήκε στην Αρεοπαγίτου με μια κιθάρα όπου τραγουδούσε για τέσσερις ώρες» πρόσθεσε, επίσης, ο Χρήστος Σπανός συνομιλώντας με τον Τάσο Ιορδανίδη στους «Μπαμπα-δες» της δημόσιας τηλεόρασης.
