Στο Super Κατερίνα μίλησε ο Χάρης Σιανίδης και είπε
“Είμαι ένα παιδί από τη Δραπετσώνα, από μια οικογένεια κανονική. Δεν στερηθήκαμε τίποτα, αλλά δεν υπήρχε πλούτος. Όταν ήμουν μικρός μοίραζα φράουλες με σαντιγί στους celebrities της εποχής, πριν με ανακαλύψει ο Τσιλιχρήστος. Εγώ να δεις τι bullying πέρασα. Ήταν πάρα πολύ αυστηροί όλοι τότε. Ο Τρύφωνας Σαμαράς, πηγαίναμε στη Χαλκίδα, κουβαλούσα τις τσάντες του και δεν επιτρεπόταν να κάθομαι στο τραπέζι μαζί τους, καθόμουν στην πόρτα και τους περίμενα, δεν με άφηνε.
Ήμουν κάρακτερ εγώ και τότε μου είχε πει ο Τσιλιχρήστος “σε αυτή τη δουλειά για να πετύχεις, δεν πρέπει να είσαι πολύ ωραίος”. Μετά δούλευα σε μαγαζιά με περίεργα outfit. Ήθελα και τα έκανα, αλλά όλα αυτά τα εξαργύρωνα. Ψώνιο ναι, αλλά όχι τσάμπα ψώνιο. Υπήρχε λόγος γύρω από αυτό, υπήρχε σχέδιο. Είμαι και του σαλονιού, είμαι και του λιμανιού.
Μου αρέσει και το επτάστερο, αλλά και το ελεύθερο κάμπινγκ. Τον Ιανουάριο του 24 ξεκίνησαν οι κρίσεις άγχους, λίγο πριν από τις κρίσεις πανικού. Εκεί βρέθηκε στη ζωή μου η Έρρικα Πρεζεράκου. Ήταν πολύ καθοριστικό άτομο για εμένα. Βρέθηκε σε στιγμή της ζωής μου δεν άντεχα τον εαυτό μου, με αγκάλιασε.
Σημαντικό πρόσωπο στη ζωή μου είναι και η Γωγώ Μαστροκώστα. Ήρθε στη ζωή μου για να μου δείξει τι σημαίνει να είσαι μαχητής, πραγματικός survivor, τι σημαίνει να θες να ζήσεις. Δεν ήρθε τυχαία, τίποτα δεν έγινε τυχαία. Ο Τραϊανός Δέλλας, ο τύπος είναι άγγελος. Ήρθε στη ζωή της για συγκεκριμένο λόγο.
Εγώ ήμουν 12 χρόνια μάρτυρας σε ένα θαύμα. Η νόσος της μητέρας μου ήταν νευρολογική και άλλοι αντέχουν 3-4 χρόνια και φεύγουν. Ήμουν για πολλά χρόνια ερωτευμένος με τη μάνα μου κι αυτό δεν με άφηνε να έρθω κοντά με άλλους ανθρώπους.
Από τα 20 μέχρι τα 30 ήμουν μια “υστερικιά”, φώναζα, κυνηγούσα και γι αυτό έφτασα σε αυτά τα επίπεδα. Θυσίασα τα πάντα για τη δουλειά. Για έρωτα έχω μπει σε κλινική απεξάρτησης το 2013. Ήταν πάρα πολύ τοξικό.
Όταν μίλησα στη μάνα μου το 2013, της λέω “μαμά υπάρχει αυτό το θέμα, είμαι ερωτευμένος, δεν μπορώ να το διαχειριστώ, έχω πρόβλημα, έχω γίνει 75 κιλά, πάω σε ειδικούς, πίνω χάπια, είναι άντρας” και μου λέει “Χάρη, δεν πειράζει, μαζί θα το αντιμετωπίσουμε”. Τότε ήμουν 30 χρονών. Ο άνθρωπος αυτός έκανα τα πάντα για να με μισήσει, για να φύγω και να σωθούμε και οι δύο.
Αυτή τη στιγμή υπάρχει κάτι στη ζωή μου. Μπορεί να παντρευόμουν, αλλά δεν είμαι της φαμφάρας, του gay pride. Δεν είμαι πολύ της αντίδρασης για την αντίδραση. Δεν θα μιλήσει εκ μέρους μου κανένας πολιτικός ή influencer. Προτιμώ να μιλήσει εκ μέρους μου η Τζένη Χειλουδάκη, γιατί θεωρώ ότι μπορεί να με καταλάβει περισσότερο.
Μου αρέσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και σαν άντρας. Όχι ο Κασσελάκης. Ο Στέφανος Κασσελάκης δεν θεωρώ ότι έχει κακές προθέσεις, αλλά δεν θα τον εμπιστευόμουν ποτέ για πρωθυπουργό. Μου αρέσει όμως και ο Ανδρουλάκης, θεωρώ ότι είναι ένας καλός άνθρωπος. Δεν μου αρέσει καθόλου ο Δούκας. Χέρι που σε ταΐζει δεν το δαγκώνεις. Η κατάρα είναι γαϊδάρα, δεν είναι τυχαίο ότι δεν βγήκε και δεν θα ξαναβγεί δήμαρχος. Δεν είναι καλός δήμαρχος, ο Μπακογιάννης ήταν πολύ καλύτερος”
