Στο Vita Και στη Μικαέλα Θεοφίλου μίλησε η Αθηνά Οικονομάκου και είπε
Ο πατέρας σου το 2015 βραβεύτηκε από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, την Ακαδημία Αθηνών και τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό ως ένας από τους καπετάνιους που έσωσαν ζωές προσφύγων. Πώς ένιωσες για αυτό και ποια είναι η σχέση σου με τους γονείς σου;
Είμαι πολύ υπερήφανη για τον πατέρα μου, όπως και για τη μητέρα μου. Κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν με βάση τη συνθήκη και τον τρόπο με τον οποίο έχουν μεγαλώσει οι ίδιοι. Προσπάθησαν να μας προσφέρουν τα πάντα – κάνοντας τα δικά τους λάθη. Με τα χρόνια της ψυχοθεραπείας, έχω καταφέρει να τους αποδεχθώ, να τους αγαπήσω για αυτό που είναι και να κατανοήσω τα λάθη τους. Ο λόγος της ψυχοθεραπείας αυτός είναι: να μπορέσουμε να πούμε ότι προσπαθήσαμε να διορθώσουμε τα λάθη μας και να βελτιωθούμε.
Τι θυμάσαι από τα παιδικά σου Χριστούγεννα;
Επειδή ο πατέρας μου ταξίδευε και ο αδελφός μου, που είναι επτά χρόνια μεγαλύτερός μου, έφυγε για σπουδές στην Αθήνα όταν ήμουν στην πρώτη γυμνασίου, τα Χριστούγεννα μου ήταν μοναχικά. Ήμουν εγώ με τη μητέρα μου και λίγους συγγενείς. Δεν έχω ζήσει ως παιδί γιορτινά τραπέζια με μεγάλες οικογένειες. Οπότε, οι γιορτές με στενοχωρούσαν. Μεγαλώνοντας, προσπάθησα να αλλάξω τα Χριστούγεννά μου, τις γιορτές μου. Να μην έχω ενοχές αν δεν χαίρομαι ή να πρέπει οπωσδήποτε να περάσω τέλεια. Πλέον τα έχω πετάξει αυτά από πάνω μου.
