Στο Μεγάλη Εικόνα με τη Νίκη Λυμπεράκη μίλησε η Άντζελα Γκερέκου και είπε τα εξής “Σε αυτό το σπίτι ζήσαμε με τον Τόλη από την αρχή της γνωριμίας μας και του γάμου μας, 25 ολόκληρα χρόνια. Δεν είναι ότι με ενοχλεί που με ρωτάνε οι δημοσιογράφοι για εκείνον αλλά μου είναι δύσκολο κάθε φορά να βρω τις κατάλληλες λέξεις για να τον περιγράψω. Είμαι ευγνώμων που τον γνώρισα και έκανα αυτή την πορεία μαζί του στη ζωή.
Ο Τόλης είχε ξεκινήσει να γράφει την αυτοβιογραφία του, είχε γράψει περίπου 80 σελίδες. Είχε ξεκινήσει από τον διωγμό των γονιών του από τη Μικρά Ασία και έφτασε μέχρι τα πρώτα χρόνια της ενασχόλησής του με το θέατρο. Λυπάμαι πολύ που δεν ήθελε από κάποιο σημείο και μετά να το συνεχίσει. Μου εμπιστεύτηκε να την ολοκληρώσω εγώ.
Από μικρή είχα έναν φόβο με τον θάνατο, με την απώλεια αγαπημένων προσώπων. Δεν μπορούσα να συμβιβαστώ. Πλέον έχω μάθει να ζω με την απώλεια, καταφέρνεις να μαθαίνεις καλύτερα τον άλλο σκεπτόμενη πράγματα από το παρελθόν. Το θέμα είναι να περάσεις ένα μήνυμα και στο παιδί σου ότι προχωράς, γιατί και η κόρη μου πέρασε πολύ δύσκολα με την απώλεια του πατέρα της.
Οικονομικά βγήκα πολύ φτωχότερη από την πολιτική. Οι αντίπαλοί μου μοίρασαν φέιγ βολάν στα χωριά με πιο αισθησιακές μου φωτογραφίες για να με πολεμήσουν, αλλά τους γύρισε μπούμερανγκ. Ακόμα και με την ιστορία με τον πόλεμο που δέχθηκε ο Τόλης, που παραιτήθηκα από το Υπουργείο. Τότε δεν μιλούσαμε για αυτή την ιστορία, τι να λέγαμε; Ένας λόγος ήταν για να αμαυρώσουν και τη δική μου εικόνα. Φτάσαμε στον πάτο αλλά ξανασηκωθήκαμε” εξομολογήθηκε η Άντζελα Γκερέκου.
