Στην Espresso μίλησε η Άννα Φόνσου και είπε «Ήταν ο έρωτας μου. Με βοήθησε πάρα πολύ στο Σπίτι του Ηθοποιού και ήταν επίτιμος πρόεδρος. Ο Σπύρος είχε όλα τα προσόντα του καλού ανθρώπου. Διανοούμενος, ήρεμη δύναμη και μεγάλη προσωπικότητα. Πίστεψε πάρα πολύ σε μένα. Ήμασταν μαζί 10 ολόκληρα χρόνια!». Σε ερώτηση για το πώς ένιωσε όταν πέθανε, η Άννα Φόνσου περιέγραψε: «Κυριακή πρωί, ήμασταν μαζί στο Κολωνάκι και έπινε βότκα. Μάλιστα, του έκανα παρατήρηση, γιατί το βράδυ θα βγαίναμε. Φεύγει για να πάει στο σπίτι του και το απόγευμα μού τηλεφωνεί και μου λέει: “Από τη βότκα έχω έναν πονοκέφαλο βαρύ”. Του λέω, λοιπόν, να ακυρώσουμε το βραδινό. Το επόμενο πρωί, που του τηλεφωνώ, είναι η γυναίκα του, η Αλεξία και μου λέει κλαίγοντας: “Πάμε τον Σπύρο στο νοσοκομείο”. Τρέχω, πάω στο νοσοκομείο, ήταν αναίσθητος. Οι γιατροί μας είπαν ότι θα συνερχόταν. Μια μέρα μετά πέθανε και δύο μήνες μετά έφυγε και η σύζυγος του. Μου στοίχισε τόσο πολύ, που έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Θα τον τιμώ και θα τον θυμάμαι όσο ζω!».
