Στο Στούντιο 4 βρέθηκε χθες η Super Κική και είπε
«πνίγηκα στον χώρο της τηλεόρασης. Γενικά, το κεφάλι μου είναι πολύ αθώο και δεν πονηρεύεται εύκολα. Αν την πατήσω, την πατάω έτσι. Δηλαδή νιώθω οικεία, λέω παραπάνω πράγματα που δεν πρέπει να πω και άλλος μου λέει «έλα εδώ, πες τα άνετα» αλλά μπαμ… την τρώω ξαφνικά από πίσω! Δεν πρόκειται να πονηρευτώ ποτέ και το έχω αποδεχθεί αυτό το πράγμα».
«Η τηλεόραση με απογοήτευσε πάρα πολύ γιατί ήταν ο καημός μου από όταν ήμουν μικρή. Με απογοήτευσε ο τρόπος που μου μίλαγαν, με απογοήτευσε το ότι φαινόμουν σαν ένα κουτάκι αναψυκτικού κάποιες φορές, είδα ασέβεια. Δηλαδή δεν περίμενα να μου στρώνουν και κόκκινο χαλί αλλά δεν ήταν καθόλου ωραίο το κλίμα. Πάντα, εν τω μεταξύ, θυμάμαι να βλέπω την γκρι καρέκλα του Γρηγόρη και να λέω στη μάνα μου: εκεί θέλω να κάτσω».
«Δεν έχω ονειρευτεί ποτέ κάτι που ήδη έχω κάνει, πάντα όλα ήρθαν μόνα τους. Προτάσεις δεξιά και αριστερά. Πάντα ήθελα να είμαι διασκεδαστής, ένας αναρχικός διασκεδαστής. Θεωρώ ότι είναι δώρο να κάνεις infuencing σε κάποιον για να ζει πιο άνετα. Δηλαδή θα το ήθελα και γω αυτό» πρόσθεσε, ακόμα, η Super Κική στο καθημερινό μαγκαζίνο της δημόσιας τηλεόρασης,
