Στο Happy Day βρέθηκε καλεσμένη η Άννα Πρέλεβιτς και είπε «Μπαίνω σιγά-σιγά στον 8ο. Απίστευτο. Το ανακοίνωσα αφού είχα μπει στον 7ο μήνα. Είχα πάρα πολύ άγχος βασικά τους πρώτους μήνες. Είχαμε και μία απώλεια πριν από αυτή την εγκυμοσύνη. Όχι ότι θα άλλαζε κάτι. Γιατί και στην πρώτη εγκυμοσύνη είχα πάρα πολύ άγχος να πάνε όλα καλά. Οπότε ήθελα να κάνω τη β’ επιπέδου, που είναι στον 5ο μήνα. Και μετά να το ξέρουμε μόνο οι δικοί μας για δύο μήνες περίπου. Και όταν το ανακοίνωσα, τελικά μου άρεσε που το ανακοίνωσα. Γιατί το μάθανε και φίλοι μας και συνεργάτες.
Το πρώτο παιδί το έχασα στο πρώτο τρίμηνο. Και είχα πει ότι όταν ξαναμείνω έγκυος θα ήθελα να το μοιραστώ με τον κόσμο. Γιατί και τότε που το είχα πάθει, θυμάμαι είχα διαβάσει κάποιες ιστορίες και όταν βλέπεις ότι το έχει περάσει και άλλη γυναίκα, παρόλο που ξέρεις ότι είναι πια ένα συχνό φαινόμενο, είναι σαν χάδι στην πληγή. Οπότε είχα πει κι εγώ όταν με το καλό ξαναμείνω έγκυος, θα το μοιραστώ για να ξέρουν οι γυναίκες ότι δεν είναι κάτι που έχουν κάνει οι ίδιες και φταίνε. Είναι η φύση που είναι πολύ σοφή και ξέρει καλύτερα.
Είχα πολλή αγωνία σε αυτή την εγκυμοσύνη να ακούσουμε καρδούλα σε όλους τους υπερήχους, γιατί εμείς κάπως έτσι το πάθαμε. Πήγαμε σε ένα προγραμματισμένο υπέρηχο και ενώ είχαμε ακούσει καρδούλα σε προηγούμενο, σε αυτό δεν ακούσαμε και ήταν η χειρότερη στιγμή της ζωής μου. Οπότε σε όλους τους υπερήχους απλά περίμενα να ακούσω την καρδούλα.
Δεν έχω πρόβλημα να το συζητήσω. Ο σύζυγός μου ήταν δίπλα μου, δεν έφυγε στιγμή από το πλάι μου, δεν πήγαινε καν στη δουλειά του μέχρι να σιγουρευτεί ότι είμαι καλά. Αλλά κι εγώ μόνη μου είχα πει ότι θα δώσω στον εαυτό μου κάποιες μέρες να θρηνήσω, να στεναχωρηθώ, να κλάψω. Και μετά να αλλάξω σελίδα. Δηλαδή δεν ήθελα να το αφήσω να με επηρεάσει για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Τότε το ήξεραν οι οικογένειές μας και οι πολύ στενοί μας φίλοι. Αυτοί που ήξεραν ότι είμαι έγκυος» εξομολογήθηκε η Άννα Πρέλεβιτς.
