Στο Hello Και στη Μαρία Κολλιάτσα μίλησε ο Κωνσταντίνος Καζάκος και είπε
Είχες συνείδηση στην εφηβεία σου ότι η μητέρα σου ήταν σταρ;
Βέβαια και το είχα κατανοήσει. Το ζούσα καθημερινά. Και να μην ήθελα δε γινόταν να μην το καταλάβω. Έβλεπα τις αντιδράσεις του κόσμου προς τους γονείς μου. Η αγάπη που έπαιρναν ήταν τεράστια και εγώ ήμουν περήφανος παρατηρώντας πόσο τους λατρεύουν οι άνθρωποι. Παράλληλα αυτό το γεγονός μου δημιουργούσε ευθύνες.
Ως έφηβος θυμάμαι σκεπτόμουν: «Οι γονείς σου είναι δύο άνθρωποι που τους αγαπούν όλοι στην Ελλάδα. Μην κάνεις βλακείες και τους εκθέσεις». Πάντοτε είχα φρένο και συνεχίζω να έχω ακόμη στη ζωή μου. Δεν πρόκειται ποτέ να προδώσω την αγάπη του κόσμου τόσο προς τους γονείς μου όσο και προς εμένα, όχι για να πουν ότι αυτός είναι άξιος γιος, αλλά από σεβασμό στο ίδιο το συναίσθημα.
Η 12η Ιανουαρίου υπήρξε η γενέθλια ημέρα της Τζένης Καρέζη. Είναι μία ειδική ημέρα για εσένα αυτή;
Όχι. Δεν τα έχω έτσι αυτά. Τόσο τη μητέρα μου, όσο και τον πατέρα μου τους έχω στην καρδιά και στο μυαλό μου μόνιμα. Δε φεύγουν από εκεί. Δεν χρειάζεται να έρθει η ημέρα του θανάτου ή της γέννησης τους για να τους θυμηθώ. Είναι πάντοτε μέσα μου!
Πώς ήταν ως μητέρα η Τζένη Καρέζη και αλήθεια τι σου λείπει από εκείνη;
Δεν υπάρχει παιδί που να μην του λείπει η αγκαλιά της μάνας του ή του πατέρα του. Θα ήθελα πολύ να τους πάρω μία αγκαλίτσα. Δυστυχώς δεν γίνεται. Επειδή νομίζω πώς είμαι αρκετά φιλοσοφημένος ξέρω πώς όταν ο κάθε κύκλος τελειώνει, πρέπει να προχωρήσουμε παρακάτω. Οφείλουμε πρώτιστα να το κάνουμε για αυτούς που μας αγαπούσαν και ήθελαν να είμαστε καλά. Σαφώς τα τραύματα μίας απώλειας πονάνε βαθύτατα αλλά οφείλουμε να προχωρήσουμε.
Πώς είσαι σαν πατέρας ;
Είμαι πατέρας και φίλος των παιδιών μου ταυτόχρονα. Πρέπει να μπορείς να καταλάβεις τα παιδιά σου, να είσαι δίπλα τους, να αντιληφθείς τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και όχι να σου είναι ξένα. Προσπαθώ να είμαι φίλος και όπου απαιτείται να τους επαναφέρω στην τάξη ως «αυστηρός» πατέρας. Σε γενικές γραμμές όμως είμαι χαλαρός
Έχεις κάνει ήδη δύο γάμους, έχεις δύο διαζύγια. Να θεωρήσω πώς αυτό το κομμάτι έχει κλείσει στην ζωή σου;
Δε λέω μεγάλες κουβέντες, όπως και δεν χρησιμοποιώ το ποτέ και το πάντα. Δε ξέρω τι θα μου ξημερώσει Προς το παρών είμαι μία χαρά μόνος μου.
Θες να ερωτευθείς;
Δε νομίζω πώς υπάρχει άνθρωπος που δεν επιθυμεί να ερωτευθεί. Απλά δεν είναι εύκολο να συμβεί.
Τι το κάνει δύσκολο;
Η ηλικία. Στα είκοσι σου ερωτεύεσαι πολύ πιο εύκολα από ότι στα πενηνταέξι σου. Δεν είναι αδύνατο! Γίνεται αλλά είναι πιο σπάνιο.
Έχει μεγαλύτερο βάθος το συναίσθημα όμως στα πενήντα έξι.
Σίγουρα. Στα πενηνταέξι έχεις κάνει ξεκαθαρίσματα. Τώρα ξέρω πολύ καλύτερα τι θέλω, τι ζητάω, τι μου αρέσει σε σχέση με την ηλικία των είκοσι.
Τι ζητάς στις σχέσεις σου;
Καταρχάς δεν υπάρχει ο «τέλειος» άνθρωπος, ή η τέλεια σχέση. Όλοι έχουμε τα κουσούρια μας!
