Στο Πρωίαν σε είδον βρέθηκε χθες η Σμαράγδα Καρύδη και αναφέρθηκε στις δηλώσεις Σερβετάλη και Αναδιώτη για τις αμβλώσεις . Πιο συγκεκριμένα είπε
Όπως παραδέχτηκε, πολλές φορές η ίδια αναρωτιέται αν αξίζει να τοποθετείται δημόσια για ορισμένα ζητήματα. «Όλοι πέφτουμε στην παγίδα να σχολιάσουμε κάτι που ίσως δεν χρειαζόταν. Κι εγώ καμιά φορά λέω “τι θέλω και μιλάω;”, αλλά μετά σκέφτομαι “ε και δεν θα λέω ποτέ τίποτα;”. Ούτως ή άλλως όσοι συμφωνούν, θα συμφωνήσουν, κι όσοι διαφωνούν, θα διαφωνήσουν. Και μετά λες “μήπως όμως μετακινήσω κάποιον;”. Και ποια είμαι εγώ που θέλω να μετακινήσω κάποιον; Το κάνω σπάνια, δεν το κάνω συχνά», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με την ηθοποιό, το συγκεκριμένο ζήτημα είναι θεσμοθετημένο και δεν υπάρχει λόγος να τίθεται προς αμφισβήτηση. «Έχει ανοίξει μια συζήτηση χωρίς λόγο για ένα θέμα που έχει κλείσει. Η ανάρτησή μου έχει να κάνει με αυτό. Γιατί να πας σε έναν άνθρωπο που δεν έχει καμία σχέση με το θέμα και γνωρίζεις ήδη τι θα σου απαντήσει; Αυτός έχει κάθε δικαίωμα να εκφράσει την άποψή του, αλλά εμένα η σκοπιμότητα με ενοχλεί», τόνισε.
Παράλληλα, εξέφρασε τον προβληματισμό της για τις συνέπειες που μπορεί να έχει η επαναφορά τέτοιων ζητημάτων στη δημόσια συζήτηση. «Η σκοπιμότητα του “ξέρω ότι αυτός θα μου πει κάτι που θα ξεκινήσει μια συζήτηση”, μπορεί να γίνει επικίνδυνη. Όχι γιατί μια γυναίκα δεν θα κάνει άμβλωση επειδή το είπε ένας ηθοποιός, αλλά γιατί αυτά που νομίζουμε λυμένα είναι πάντα υπό αίρεση. Αν κάποιος τρελός μια μέρα συγκεντρώσει κόσμο και ηγηθεί ενός τέτοιου κινήματος, τι γίνεται; Βλέπετε τι συμβαίνει στις ΗΠΑ», είπε.
Η Σμαράγδα Καρύδη υπογράμμισε πως δεν βρίσκει λόγο να ζητείται η άποψη καλλιτεχνών για ζητήματα θεσμικά κατοχυρωμένα. «Γιατί να ρωτάς ηθοποιούς ή τραγουδιστές για ένα ανθρώπινο δικαίωμα που έχει ήδη κατακτηθεί; Θα πει, ας πούμε, η Τζένη αν πρέπει εσύ να έχεις παιδί; Δεν είναι θέμα να κρίνουμε τις απόψεις ενός ανθρώπου. Το θέμα είναι γιατί να ανοίγει αυτή η συζήτηση γύρω από τη γνώμη κάποιου που δεν είναι θεσμοθετημένος», τόνισε επίσης.
Κλείνοντας, επεσήμανε πως η τηλεόραση συχνά επιλέγει να ανοίγει τέτοιες συζητήσεις για λόγους τηλεθέασης, αλλά χρειάζεται προσοχή. «Η σκοπιμότητα είναι “να κάνω νούμερα, να ξεκινήσει ένας ντόρος”. Όμως, όταν έχεις δημόσιο βήμα, πρέπει να προσέχεις τι θέματα ανοίγεις. Έτσι όπως γίνεται στην τηλεόραση, είναι “να ‘χαμε να λέγαμε”. Δεν είναι ανοιχτές τέτοιες συζητήσεις».Τέλος, έδωσε μια διαφορετική οπτική, υποδεικνύοντας πως η δημόσια συζήτηση θα έπρεπε να επικεντρώνεται σε πιο ουσιαστικά ζητήματα, όπως η έλλειψη σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία. «Θα πηγαίνουμε τώρα έξω από τα θέατρα να ρωτάμε αν πρέπει να ψηφίζουν οι γυναίκες; Κι αν κάποιος πει “όχι”, τι θα γίνει μετά; Υπάρχουν πολύ πιο σοβαρά θέματα που αξίζει να συζητηθούν, όπως γιατί δεν έχει μπει ακόμα η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία, ώστε μια γυναίκα να μην φτάσει καν στο σημείο να χρειαστεί να κάνει άμβλωση», κατέληξε.
