Στην Espresso και στο Νίκο Νικολιζα μίλησε ο Γιάννης Πετρόπουλος και είπε
Εσείς ήσασταν στην επιτροπή που βγάζατε τις τιμητικές συντάξεις των καλλιτεχνών…
Είχα διοριστεί από το υπουργείο Πολιτισμού για αυτόν το σκοπό για οκτώ χρόνια. Κάναμε σπουδαία δουλειά σε αυτόν τον τομέα. Όταν ήταν πρόεδρος ο μεγάλος Ιάκωβος Καμπανέλλης, μιλούσαν στην αρχή όλοι οι άλλοι και στο τέλος απευθυνόταν σε εμένα για το τελικό αποτέλεσμα. Είμαι υπερήφανος που γνώρισα αυτόν τον σπουδαίο άνθρωπο, γιατί ήταν δίκαιος και αντικειμενικός. Θυμάμαι τότε είχε κάνει αίτηση για τιμητική σύνταξη ο Λάκης Αλεξάνδρου. Υπήρξε μεγάλος τραγουδιστής και εγώ τον είχα υποστηρίξει πολύ γιατί είχε και κάποια οικογενειακά προβλήματα που έπρεπε να λύσει. Ήταν πολύ λυπημένος εκείνη την περίοδο. Του βγάλαμε την τιμητική σύνταξη, αλλά δεν πρόλαβε να τη χαρεί γιατί πέθανε!
Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε αυτές τις λεγόμενες τιμητικές συντάξεις να τις έχουν κουτσουρέψει, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ζήσουν πολλοί από τους καλλιτέχνες.
Είναι καθαρά θέμα πολιτισμού αυτό. Εγώ έκατσα οκτώ χρόνια κι έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω. Προσπαθούσα να δώσω την ευκαιρία οι καλλιτέχνες να πάρουν τιμητικές συντάξεις. Θυμάμαι τον Δάκη, που είχε κάνει αίτημα να πάρει τιμητική σύνταξη και κάποιοι τότε δεν ήθελαν να τη δώσουν γιατί είχε δυο σπίτια.
Και θυμάμαι πως σηκώθηκα όρθιος μέσα στην επιτροπή και είπα: «Αν δεν δώσουμε τιμητική σύνταξη στον Δάκη, που είναι ένας ευπρεπέστατος καλλιτέχνης και με ιστορία, γιατί θα πρέπει να τον μετρήσουμε με πόσα σπίτια έχει και όχι ως καλλιτεχνική αξία;». Και την πήρε!
