ΟΑντώνης Λουδάρος παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό Gala και στη δημοσιογράφο Μαριλού Πανταζή, όπου -μεταξύ άλλων- αναφέρθηκε στους ρόλους που έχει κληθεί να υποδηθεί τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση, ενώ παράλληλα απάντησε και για το αν έχει δει να αλλάζει μέσα του με το πέρασμα του χρόνου.
«Είμαι κατ’ ανάγκη κατά βάση κωμικός, γιατί είχα μάλλον μία ευκολία στην κωμωδία και κάπου έπρεπε να ανήκω. Δεν υπήρξα ποτέ ο ζεν πρεμιέ. Με φαντάζεσαι ως τέτοιον; Πάντα ρολίστας ήμουν λόγω εμφάνισης. Ο συμπαθητικούλης, ο γλυκούλης, τροφαντός που μπαίνει πάντα σε έναν ντορβά πολύ συγκεκριμένο.
Ποτέ δεν ένιωσα ότι η εμφάνισή μου μού στέρησε τη δυνατότητα άλλου είδους ρόλων. Οι εραστές στο θέατρο, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο είναι λίγο χαλβάδες, τους βαριέμαι. Οι κακοί, οι κωμικοί, οι άλλοι ρόλοι είναι πιο αβανταδόρικοι.
Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να παίζω ρόλους με ουσία, είτε κωμικούς είτε δραματικούς. Και να μπορώ να είμαι συνδημιουργός με τον σκηνοθέτη, να μπορώ να συνθέσω έναν χαρακτήρα», ανέφερε μέσα σ’ όλα ο Αντώνης Λουδάρος.
Και συνέχισε: «Δεν ξέρω πώς θα ακουστεί αλλά νιώθω ασφάλεια και οικειότητα με τον εαυτό μου. Περνάω καλά με μένα, τα έχουμε βρει με το πέρασμα του χρόνου. Δεν είμαι και μικρό παιδί.
Σε λίγες ημέρες κλείνω τα 56. Από μία ηλικία και μετά αρχίζεις να σκέφτεσαι πόσος χρόνος ακόμα σου μένει και πώς μπορείς να ζήσεις ακόμα καλύτερα. Τι βαρίδια έχεις και τι μπορείς να πετάξεις για να αναπνέεις πιο ελεύθερα.
Στα 30 έκανα ένα πρώτο ξεσκαρτάρισμα, στα 40 και στα 50 επίσης. Όσο μεγαλώνεις μαθαίνεις να απαλλάσσεσαι αυτοματοποιημένα από τα πράγματα που δεν χρειάζεσαι πια και που σε πάνε προς τα πίσω. Σκέψεις, άνθρωποι, καταστάσεις με τα οποία ξέρεις πια από την πείρα σου ότι δεν περνάς καλά.
Τις τοξικές σχέσεις, είτε είναι ερωτικές, φιλικές είτε επαγγελματικές, δεν τις χρειάζεσαι. Εγώ θέλω να είμαι με ανθρώπους που θαυμάζω και που θα με πάνε λίγο παραπέρα».
Πηγή faysbook.gr
