Όπως είδαμε χθες στο Καλύτερα Δε Γίνεται βρέθηκε ο Νίκος Καρβέλας και είπε τα εξής
“Όποιος λέει πως είναι αντισυστημικός είναι κουτός. Όλοι και οι αντισυστημικοί, ζουν εντός του συστήματος, άρα αποκλείεται να είναι αντισυστημικοί. Ένας αντισυστημικός ζει εκτός πόλης, σε βουνά, σε όρη. Άρα και εγώ συστημικός, αφού ζω σε ένα σύστημα που έχει συσταθεί χιλιάδες χρόνια.
Για αυτό και προσπαθώ όσο μπορώ να μην είμαι συστημικός, κάνοντας πράγματα που βγαίνουν αυθόρμητα. Δεν το διαλέγω να είμαι αντισυστημικός, ο εγκέφαλός μου λειτουργεί έτσι. Τότε που έκανα τον τραγουδιστή έπαιρνα πολλά λεφτά και αισθανόμουν πάρα πολύ άσχημα. Ειλικρινά τα λέω όλα αυτά, δε λέω ποτέ ψέματα.
Πολλές φορές αισθανόμουν απαίσια που έβλεπα νέα παιδιά που έμπαιναν μέσα και άφηναν λεφτά και εγώ στο τέλος έβγαζα ένα μάτσο λεφτά. Και έλεγα “αυτό είναι λάθος”. Και μάλιστα επειδή ένιωθα πως είναι λάθος, κάποτε αποφάσισα να εμφανιστώ χωρίς λεφτά, αλλά το Υπουργείο με υποχρέωσε να πάρω λεφτά. Ήταν υποχρεωτικό από το σύστημα. Τους είπα να πάρω το κατώτερο που ήταν ένα ευρώ. Ήρθαν οι άνθρωποι και πιο πολύ μίλαγα, παρά τραγουδούσα.
Τη Νοοσοφία (το βιβλίο του) τη γράφω πάρα πολλά χρόνια και αυτές τις απόψεις, τις έχω από την εφηβεία μου σχεδόν. Όλοι κηνυγάμε τα λεφτά. Ε και εγώ το ίδιο έκανα, δεν ήξερα να κάνω κάτι άλλο. Έκανα λοιπόν αυτό το επάγγελμα και μετά από λίγο σταμάτησα και έγραφα μόνο μουσική.
Το γεγονός ότι έγινα διάσημος ή απέκτησα λεφτά, δεν είναι θέμα συστήματος. Πάρα πολύ γίνονται γνωστοί, επειδή αυτό που κάνουν τυγχαίνει να αρέσει στους υπόλοιπους. Δεν έχει καμία σχέση με το σύστημα αυτό.
Όσο για τα λεφτά, λέω και ξαναλέω πως δεν έχω τίποτα, δεν έχω λεφτά καθόλου. Όχι επειδή είχα και τα έχασα. Ποτέ δεν είχα, δεν με ενδιέφεραν. Μου αρέσει να έχω λεφτά. Προτιμώ να είμαι πάμπτωχος.
Αν κατά λάθος έρθουν, καλώς να έρθουν. Πάντα αισθανόμουν άσχημα από την πρώτη φορά που τραγούδησα. Δεν έχω λεφτά, δεν είμαι συστημικός, ανήκω στο σύστημα θέλοντας και μη. Αλλιώς πρέπει να πάω να μείνω σε ένα βουνό”
