Όπως είδαμε πρόσφατα στη διαδικτυακή εκπομπή της Zoe Proe μίλησε η Emilia Vodos και είπε τα εξής για το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει
«Έχω 68% αναπηρία στο αίμα. Έχω μάθει να ζω με αυτό. Δεν το ξεπερνάς ποτέ, γεννήθηκα με αυτό το αιματολογικό πρόβλημα και θα πεθάνω με αυτό. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Δεν υπάρχει κάποια λύση, το έχουμε ψάξει πάρα πολύ. Ήταν πάρα πολύ δύσκολα. Κάποια στιγμή ήρθαν οι περιορισμοί από τους γιατρούς μου. Τύπου να μην γυμνάζομαι. Είμαι τυχερή γιατί ο πατέρας μου είναι γιατρός, παθολόγος. Από τους πιο καλούς γιατρούς που έχω γνωρίσει στη ζωή μου γιατί υπάρχουν και ακατάλληλοι γιατροί που έχω περάσει από αυτούς.
Μέχρι μια ηλικία ήταν όλα καλά, κάναμε κάποιες θεραπείες και αργότερα τα πράγματα δυσκόλευαν. Ερχόντουσαν οι νοσηλείες η μια πίσω από την άλλη. Τρεις με τέσσερις νοσηλείες τον χρόνο. Είναι η πρώτη φορά που το μοιράζομαι τόσο ανοιχτά. Το ξέρουν μόνο οι φίλοι μου και η οικογένειά μου.
Η εφηβεία μου ήταν τρομακτική, γιατί λόγω του προβλήματος αυτού οι γιατροί μού είχαν κόψει τα πάντα. Έχω περάσει περιόδους με μεγάλη κατάθλιψη. Δεν έπαιρνα τα φάρμακά μου και είχαμε φτάσει στο σημείο να διαπραγματευτούμε το αν θα πεθάνω ή όχι. Έκανα ενέσιμα φάρμακα στην κοιλιά κάθε βράδυ για 12 ώρες. Εγώ αυτό δεν μπορούσα να το κάνω. Μου έλεγαν “πρέπει να βρούμε μια λύση, πρέπει να πάρεις τα φάρμακά σου”. Λέω “δεν υπάρχει λύση δεν θα τα πάρω, δεν μπορώ να είμαι τρύπια στην κοιλιά”. Μου λέει “παιδί μου το καταλαβαίνεις ότι δεν πάει καλά η κατάσταση, θα πεθάνεις”. Γυρίζω και του λέω “εντάξει ας πεθάνω δεν έχω πρόβλημα. Μπορώ να κατέβω αυτή τη στιγμή κάτω στον δρόμο να με πατήσει ένα αυτοκίνητο και να πεθάνω”. Μέχρι τότε δεν υπήρχαν χάπια», είπε η Emilia Vodos μιλώντας για τη στήριξη που είχε από τους γονείς της.
«Στα 19 μου, στην τελευταία μου νοσηλεία, στους μεγάλους πόνους, στους ορούς πάνω απ’ το κεφάλι μου, στις μορφίνες που μου βάζανε. Είπα μέσα μου “Θεέ μου σου αφήνω την υγεία μου στα χέρια μου και εσύ θα αποφασίσεις τι θα κάνεις εσύ θα αποφασίσεις για την πορεία της υγείας μου”. Αυτά ήταν ακριβώς τα λόγια μου. Από την τελευταία νοσηλεία μου μέχρι σήμερα, δεν έχω νοσηλευτεί ξανά»
