Όπως είδαμε πρόσφατα στο One man και στη Χριστίνα Φαραζή μίλησε ο Γιώργος Καραμίχος και είπε τα εξής
Έχω διαβάσει ότι δεν ήθελαν με τίποτα να γίνεις ηθοποιός.
Ισχύει. Ούτε χορευτής. Είχα ξεκινήσει μαθήματα χορού στη Β’ Λυκείου, αλλά μου είπαν να τα σταματήσω. Ένα χρόνο μετά, έπαιξα σε μία σχολική παράσταση, στα Παντρολογήματα του Γκογκόλ και αυτό ήταν. Μπήκε το σαράκι μέσα μου. Έπρεπε να φύγω από το χωριό πάση θυσία. Κι έφυγα για να σπουδάσω Ιστορία στο Πανεπιστήμιο Ιονίου στην Κέρκυρα, όπου παράλληλα, μπήκα στην Κερκυραϊκή Σκηνή. “Θα γίνω ηθοποιός, το αποφάσισα”, είπα στους γονείς μου, αλλά δεν τους άρεσε καθόλου αυτό που άκουσαν. Το πτυχίο μου το πήρα, αλλά δεν άσκησα ποτέ το επάγγελμα. Πριν ολοκληρώσω τις σπουδές μου, μου είχαν μείνει τέσσερα μαθήματα αν θυμάμαι καλά, κατέβηκα στην Αθήνα για να δώσω εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και πέρασα.
Πότε το αποδέχτηκαν οι γονείς σου;
Ο πατέρας μου αφού τελείωσα από τη Δραματική Σχολή και είδε ότι ήμουν καλός, ότι τα πράγματα μου πήγαιναν καλά και ότι δούλευα πολύ. Η μητέρα μου ακόμα δεν το έχει αποδεχτεί πλήρως. Τυραννήθηκα για πολλά χρόνια και τώρα το δουλεύω πολύ στην ψυχανάλυση. Το να υπάρχει εμπιστοσύνη μεταξύ γονέα-παιδιού είναι τόσο σημαντικό κι αυτό ήταν ένα εξαιρετικό μάθημα για το πώς να συμπεριφέρομαι εγώ στα δικά μου παιδιά. Η εμπιστοσύνη από τους γονείς δεν αναπληρώνεται εύκολα. Πρέπει να κάνεις πολύ δουλειά με τον εαυτό σου για να την αναπληρώσεις. Με τον πατέρα μου έχουμε πλήρη εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον, ενώ με τη μητέρα μου έχω συνειδητοποιήσει πλέον ότι η έλλειψη εμπιστοσύνης προς το πρόσωπό μου, δεν έχει να κάνει με μένα, είναι ξεκάθαρα δικό της θέμα.
