Όπως είδαμε πρόσφατα στο ΒΗΜΑ Μagazino και στην Έρη Βαρδάκη μίλησε η Αναστασία Παντούση και είπε τα εξής
Εσείς έχετε έρθει ποτέ αντιμέτωπη µε ισχυρό πένθος;
Όχι, αλλά έχω ζήσει ως παιδί ένα τραγικό γεγονός, ένα ατύχημα στο οποίο έχασε τη ζωή της η προγιαγιά μου, όταν έγινε μια έκρηξη με γκάζι στο διαμέρισμά της. Λίγα λεπτά μάλιστα προτού αυτό συμβεί βρισκόμουν στο σπίτι της με τα ξαδέλφια μου. Κάπως εμείς σωθήκαμε από θαύμα. Θυμάμαι το εκκωφαντικό «μπαμ», τις φωνές, την αγωνία, τα κλάματα, τους μεγάλους να λένε ότι εμείς τα παιδιά σωθήκαμε την τελευταία στιγμή, αλλά τα έχω και λίγο θολά στο μυαλό μου, σαν κακό όνειρο.
Το ομορφότερο ταξίδι που έχετε κάνει;
Ήταν το τελευταίο που έκανα, στη Νορμανδία, με τον σύντροφό μου. Βρεθήκαμε σε ένα μονοπάτι, χαθήκαμε σε κάτι γκρεμούς, δίπλα μας έτρεχαν άγρια άλογα, ελεύθερα, ενώ από τον ουρανό άκουγες τις φωνές των γλάρων. Ήταν μία από τις ωραιότερες στιγμές της ζωής μου.
Τον έρωτα όσο μεγαλώνετε τον απομυθοποιείτε;
Όχι. Είναι ένα συναίσθημα μη εξηγήσιμο, μη ελέγξιμο. Σε μεταμορφώνει. Εγώ με τον έρωτα έχω δει να γίνομαι μια άλλη.
Στο «για πάντα» πιστεύετε;
Και ναι και όχι. Έχω μια δική μου θεωρία. Έστω δύο όντα αγαπήθηκαν και στο τέλος δεν τα βρήκαν, οι στιγμές όμως που μοιράστηκαν θα είναι εκεί για πάντα, όσο θα ζουν σε αυτή τη Γη, γιατί συνέβησαν…
