Με αφορμή τη συμμετοχή της στη Μάγισσα η Δήμητρα Κολλά μίλησε στην εφημερίδα Espresso και στον Ηλία Μαραβέγια και είπε τα εξής
«από 2,5 χρονών έκανα μπαλέτο. Ήταν λατρεία για εμένα ο χορός, ένας έρωτας που κράτησε κοντά 18 χρόνια. Ετοιμαζόμασταν με μια φίλη μου να δώσουμε εξετάσεις στα Βασιλικά Μπαλέτα της Βουδαπέστης. Εκείνη έδωσε και προχώρησε. Εγώ έπαθα πολλά ατυχήματα μαζεμένα, τα οποία δυστυχώς μου έκοψαν τη φόρα. Μου είπαν τότε οι γιατροί πως δεν γινόταν να χορέψω ξανά επαγγελματικά».
Σε πλήγωσε αυτό;
Πολύ! Το ότι δεν πραγματοποίησα το όνειρο μου στον χορό, σε συνδυασμό με ένα άλλο προσωπικό μου θέμα εκείνη την περίοδο, με έκανε να πέσω σε κατάθλιψη. Προκειμένου, λοιπόν, να καταφέρω να βγω από αυτήν την αρνητική κατάσταση άρχισα να ψάχνομαι στο κομμάτι της υποκριτικής. Ήταν, βλέπεις, η σκηνή που με τράβηξε στο θέατρο, αφού σε σκηνή είχα μάθει να εκφράζομαι και μέσω του μπαλέτου. Με θυμάμαι να συναντώ «ψαρωμένη» την πρώτη μου δασκάλα στην υποκριτική, μια ηθοποιό – μαθήτρια του Κουν και εκείνη να μου δίνει να διαβάζω το ένα βιβλίο μετά το άλλο. Εγώ, παιδί εσωστρεφές τότε αλλά και δυσλεκτικό, ήθελα να μάθω αν «έβλεπε» κάτι σε εμένα. Αν αυτή η γυναίκα μου είχε πει «όχι, δεν βλέπω κάτι», μπορεί να μην είχα κυνηγήσει αυτή την πορεία.
Εκείνη, όμως, μου είπε «κάτι υπάρχει εδώ, που μπορούμε μαζί να το πλάσουμε». Δουλέψαμε μαζί για ένα διάστημα και έπειτα έδωσα εξετάσεις στο υπουργείο Πολιτισμού, αλλά δεν με πέρασαν. Πέντε φορές έδωσα, πέντε φορές με έκοψαν. Δεν πτοήθηκα όμως.
