Όπως είδαμε χθες μέσα από το λογαριασμό της στο Facebook η κόρη της Χριστίνας Λαμπίρη Μαρίσσα Βουλγαράκη απάντησε στο Νίκο Μουρατίδη . Πιο συγκεκριμένα είπε
«Ζητώ συγγνώμη εκ των προτέρων για τη μακροσκελή ανάρτηση. Ο σκοπός αυτής, δεν είναι σε καμία περίπτωση απολογητικός γιατί δεν είχα και δεν έχω μέχρι σήμερα την ανάγκη να αποδείξω σε οποιονδήποτε τίποτα. Η ανάρτηση αυτή γίνεται γιατί θέλω να προστατεύσω τα δύο μου παιδιά και τον σύζυγό μου, από μία άνευ λόγου και προσβλητική επίθεση που πραγματοποιήθηκε πριν από μερικές ημέρες από έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζω.
Μεγάλωσα σε μια οικογένεια με διαφορετικό πυρήνα από τον πατριαρχικό που είναι πιο διαδεδομένος. Η μητέρα μου και όσοι ακόμα συνέβαλαν στην ανατροφή μου, έδωσαν πραγματικά τα πάντα για να με μεγαλώσουν με συγκεκριμένες αξίες.
“Να είσαι ευγενική με όλους.”
“Να μην φέρνεις κανέναν σε δύσκολη θέση γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι στεναχώριες μπορεί να τον βασανίζουν.”
“Να τους αντιμετωπίζεις όλους με ισότητα.”
“Να είσαι τίμια.”
“Να έχεις ήθος.”
“Να σέβεσαι.”
“Να συμπονάς.”
“Να έχεις εν συναίσθηση”.
“Να αγαπάς.”
“Να σκέφτεσαι πριν μιλήσεις.”
“Να μην κάνεις διακρίσεις.”
“Να μη κρίνεις για να μη κριθείς.”
“Να βοηθάς.”
“Να στηρίζεις.”
Θα μπορούσε αυτή η λίστα να είναι ατελείωτη. Η μαμά μου λοιπόν από ό,τι φαίνεται έσφαλε που δούλευε επειδή έπρεπε να συντηρήσει ένα παιδί και δυο γονείς. Έσφαλε που δεν μας “πέταξε” για να κοιτάξει τον εαυτό της. Έσφαλε που δεν επέλεξε κάποιον άλλο να είναι κοντά μου και με άφηνε στο σπίτι που μέναμε όλοι μαζί με τον παππού και τη γιαγιά και στο τέλος, φαίνεται πως όλοι μαζί έσφαλαν που με έκαναν να νιώθω πράγματα και να πιστεύω στους ανθρώπους, σε μια κοινωνία που αυτή τη στιγμή βρίσκεται ενδεχομένως στην πιο σκοτεινή της καμπή, με όσα ακούμε καθημερινά.
Ελπίζω να κάνω τα ίδια λάθη που έκαναν οι δικοί μου και με τα δικά μου παιδιά μου. Να τα μάθω να αγαπούν τους πάντες και τα πάντα με ανιδιοτέλεια, αδιάκριτα, να αγαπούν και να σέβονται τα διαφορετικά στοιχεία που έχουν επάνω τους και τα διαφορετικά στοιχεία που έχουν οι άλλοι.
Στο τέλος της ημέρας είμαστε όλοι ίδιοι και όλοι διαφορετικοί. Την στιγμή που είμαστε πιο ελεύθεροι από ποτέ, είμαστε και πιο φυλακισμένοι από ποτέ. Ό,τι πεις κρίνεται, ό,τι δείχνεις κρίνεται, ό,τι επιλέγεις κρίνεται, ό,τι πιστεύεις κρίνεται. Όλα κρίνονται με τον πιο άκομψο τρόπο από κάποιους που μένουν στην ανάγνωση τίτλων, που δεν μπαίνουν στον κόπο να διαβάσουν όλο το άρθρο ή ακόμα χειρότερα που παραποιούν για προσωπικό όφελος δημόσιες δηλώσεις, που επιπλήττουν τους δημοσιογράφους ότι “πρέπει να προσέχουν τι γράφουν”, επικαλούμενοι ανύπαρκτες δημοσιεύσεις για να στηρίξουν τον επιθετικό τους λόγο.
Πολύ σκληρή γλώσσα χρησιμοποιείται από κάποιον που κατακεραυνώνει τους πάντες για την έλλειψη διαπιστευτηρίων τους στον ελεύθερο λόγο. Δεν γνωρίζω εάν το πτυχίο μου ή το μεταπτυχιακό μου μου δίνουν το δικαίωμα να πω περισσότερα. Ούτε θέλω και ούτε πρόκειται.
Κατ’ επιλογή δεν είμαι δημόσιο πρόσωπο, συνειδητά δεν παίρνω θέση και δεν ενοχλώ κανέναν, και όλο αυτό που συνέβη προσβάλλει εμένα και την οικογένεια μου βαθιά, και γι’ αυτό από εδώ και στο εξής τον λόγο θα έχει η δικαιοσύνη.
#metinxristina λοιπόν, και με κάθε μαμά ή μπαμπά ή κηδεμόνα ή ανάδοχο που μεγαλώνει ένα ή περισσότερα παιδιά μόνος ή μόνη.
Σημ. “Namaste ” (Nama σημαίνει υποκλίνομαι, as σημαίνει εγώ και te σημαίνει εσύ ή εσένα. Άρα, “Υποκλίνομαι εγώ σε εσένα” , “Το φως μέσα μου υποκλίνεται στο φως μέσα σου”. Ανάμεσα σε όλα τα άλλα εκφράζει ευγνωμοσύνη. Δείχνει σεβασμό. Την ανάγκη ειρήνης μέσα σου αλλά και στις σχέσεις σου. Την απουσία εγωισμού. Την αναγνώριση ότι έχεις μέσα σου -όπως και ο απέναντι σου- τη θεία πνοή άρα οι μικροπρεπείς συμπεριφορές δεν έχουν θέση στη ζωή σου. Σε καλεί να συνδεθείς με την εσωτερική σου αλήθεια, ειρήνη και σκοπό.)».
