Όπως είδαμε πρόσφατα στο περιοδικό ΟΚ και στο Πάνο Τσουκαρά παραχώρησε συνέντευξη ο Στάθης Σχίζας και είπε τα εξής
«ο μπαμπά μου, που είναι πλέον στα 73, πάσχει από μια μορφή Πάρκινσον τα τελευταία δέκα χρόνια περίπου. Είναι μια ασθένεια που κλιμακώνεται καθώς οδηγεί σε σταδιακή παράλυση και άνοια. Αυτή τη στιγμή έχει 98% αναπηρία. Μιλάει ελάχιστα και αντιλαμβάνεται ακόμη λιγότερα. Δεν μπορεί να φάει μόνος του, να σηκωθεί από το κρεβάτι, δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί. Η μάνα μου είναι δίπλα του, βράχος, συνέχεια».
«Είναι ένα δύσκολο κομμάτι της ζωής μου, γιατί ο πατέρας μου ήταν ο κολλητός μου. Αυτός με πήγαινε στο σχολείο το πρωί, τρώγαμε μαζί, παίζαμε ποδόσφαιρο μέσα στο σπίτι και μας φώναζε η μάνα μου. Ο πατέρας μου ήταν το μεγαλύτερο στήριγμα της ζωής μου. Όσο ήμουν στο Survivor, η μάνα μου τον έβαζε μπροστά στην τηλεόραση κάθε βράδυ για να με βλέπει. Όταν με έδειχναν οι κάμερες φώναζε με τον τρόπο που μπορούσε «γκολ», νόμιζε πως ακόμη έπαιζα ποδόσφαιρο. Δεν μπορούσε να αντιληφθεί. «Όλη την ημέρα ήταν κακόκεφος και τώρα που ήρθες εσύ χαμογελάει πάλι» μου λέει η μάνα μου κάθε φορά που πηγαίνω σπίτι να τους δω».
«Ευτυχώς ακόμη με αναγνωρίζει, όταν με βλέπει ενθουσιάζεται. Μακάρι να καταφέρω να είμαι τόσο καλός πατέρας για τη Χρύσα όσο εκείνος για εμένα» συμπληρώνει, με τρυφερότητα, ο Στάθης Σχίζας στη νέα του συνέντευξη.
