Όπως είδαμε πρόσφατα στην εφημερίδα Espresso και στον Ηλία Μαραβέγια παραχώρησε συνέντευξη η Γιούλη Ηλιοπούλου η οποία και είπε τα εξής
Η τελευταία εμφάνισή σας στην τηλεόραση ήταν στο «Καλημέρα, Ζωή» του Νίκου Φώσκολου, το 2003. Πώς ήταν η συνεργασία σας;
Εγώ είχα άριστη εμπειρία με τον Νίκο Φώσκολο και ήταν χαρά μου που συνεργάστηκα μαζί του. Πολλές φορές μας καλούσε με τον τότε σύζυγό μου και με τον Γιώργο Βασιλείου που συνεργαζόμασταν, για να μας κάνει το τραπέζι. Μας έλεγε ωραίες ιστορίες από την πορεία του, τις δυσκολίες που πέρασε. Ηταν τεράστιος δημιουργός, πολύ σπουδαίος συγγραφέας, ευφυής άνθρωπος. Χαίρομαι πολύ που τον συνάντησα. Μου έγραψε έναν υπέροχο ρόλο, αυτόν της Χρύσας, που μας έδωσε πολύ υψηλές τηλεθεάσεις, της τάξεως του 55%. Ηταν να μείνω ένα τρίμηνο κι έμεινα όλη τη χρονιά. Τελειώνοντας, μάλιστα, η σεζόν, μου πρότεινε να πάω και στη «Λάμψη». Εγώ, όμως, είχα τότε άλλες υποχρεώσεις.
Γιατί φύγατε από την τηλεόραση;
Διότι ήμουν πολλά χρόνια. Οχι ότι παραπονιέμαι, αλλά μου στερούσε να κάνω άλλα πράγματα που ονειρευόμουν στο θέατρο, το οποίο αγαπάω τόσο πολύ. Εχω πάθος με το θέατρο. Ηθελα να γυρίσω σε αυτό και να παίξω, να σκηνοθετήσω. Ηθελα να εκφραστώ μέσα από τη δημιουργία… Γι’ αυτό είπα να κάνω ένα μεγάλο διάλειμμα από την τηλεόραση για ν’ αφοσιωθώ στο θέατρο. Δεν ήταν εσκεμμένο να κρατήσει τόσο πολύ. Απλώς με παρέσυρε η παιδική σκηνή μου και συνέβη.
Ποια έχετε καταγράψει στο μυαλό σας ως την πιο όμορφη και ποια ως την πιο δύσκολη στιγμή σας στο θεατρικό σανίδι;
Εχω πολλές όμορφες. Οταν έπαιξα την Κατερίνα στο «Ημέρωμα της στρίγκλας» του Σαίξπηρ, ήταν σίγουρα από τις ομορφότερες στιγμές. Η πιο δύσκολη ήταν όταν χτύπησε ο Ντίνος Ηλιόπουλος στην «Νταϊάνα» και μέχρι να πάμε στο νοσοκομείο και να διαπιστώσουμε πως αυτό που είχε πάθει στο πόδι του ήταν αντιμετωπίσιμο ήταν μια τραυματική εμπειρία για μένα.
