Όπως είδαμε πρόσφατα ο Ετεοκλής Παύλου έκανε μια προσωπική εξομολόγηση για τα παιδικά του χρόνια και τις δυσκολίες στην οικογένεια του .Πιο συγκεκριμένα είπε «Δεν θέλω να κατηγορήσουμε τους γονείς για την υπέρμετρη αγάπη που μπορεί να δείχνουν είτε λανθασμένα είτε όχι. Η μάνα είναι μάνα και μπορεί να δείξει την αγάπη της και δεν σημαίνει ότι θα κάνει πάντα καλό στο παιδί, αλλά είναι η αγάπη της μάνας. Από εκεί είναι στο χέρι του παιδιού πως θα το διαχειριστεί και τι θα κάνει εκείνος στη δική του οικογένεια. Δεν σημαίνει ότι επειδή γεννήθηκες έτσι και μεγάλωσες έτσι, ή φταίει πάντα ο γονιός. Μετά τα 18 σταματάει να φταίει ο γονιός και λες πρέπει να πάρω τη ζωή στα χέρια μου και πρέπει να δω τι είναι καλό, τι συνεχίζω να κάνω και τι όχι.
Εμένα ο πατέρας μου πέθανε όταν ήμουν 7 χρονών, η μητέρα μου δούλευε, με έβλεπε μισή ώρα την ημέρα. Μεγαλώσαμε πιο πολύ μόνοι μας. Η μητέρα μας είχε την ανάγκη να μας προσφέρει τα πάντα, σίγουρα μας κακόμαθε και κάπου. Δεν μπορώ να την κρίνω επειδή με κακόμαθε κάπου. Είναι στο χέρι το δικό μου το πώς θα φερθώ και το μήνυμα πήρα εγώ και πώς θα φερθώ στη γυναίκα μου», εξομολογήθηκε ο Ετεοκλής Παύλου.
«Πολλές φορές οι συνθήκες της ζωής δείχνουν ότι αυτό είναι πολυτέλεια. Πολλές φορές δεν υπάρχει ο χρόνος να εκπαιδεύσει ο γονιός όταν οι απαιτήσεις είναι τόσο μεγάλες και λείπει ο ένας. Δεν είναι τόσο εύκολο ως πράξη»,
