Όπως είδαμε χθες καλεσμένη στο Πρωίαν σε είδον την μεσημβρίαν βρέθηκε η Κατερίνα Ζαρίφη η οποία και αναφέρθηκε στην εποχή που παρουσίαζε το Πρωινό Καφέ με τον Νίκο Μουτσινά .Πιο συγκεκριμένα είπε “Ήταν μία σεζόν κουτσή. Στις 26 Μαρτίου είναι τα γενέθλιά μου, γύρω στις 20 πρέπει να έγινε η απελευθέρωση. Το λέω έτσι γιατί τότες ήταν σαν να κάναμε κάτι, να μπήκαμε κάπου, σαν να υπογράψαμε κάτι που δεν έπρεπε. Τρώγαμε ξύλο από παντού. Κανάλι που είχε συγκεκριμένες εκπομπές επί 45 λεπτά να έχει μία φωτογραφία μου -ήταν και χάλια- και να λένε… Αυτήν τη νοοτροπία δεν την κατάλαβα ποτέ. Από ένα σημείο και μετά είπα “Τουλάχιστον να βάλουν ένα κινούμενο πλάνο” και δεύτερον ήθελα να δω τι μου καταλογίζουν. Μπορεί να σου πουν “Κοπέλα μου δεν μου αρέσει ο τρόπος που το κάνεις”, να το ακούσω και δεν το συζητώ, να μιλήσουμε στο τηλέφωνο και να μου δώσεις και συμβουλές. Αλλά το να μου λες “Δεν θέλω να κάνει η Ζαρίφη τον “Πρωινό Καφέ” γιατί το μεγάλο της δάχτυλο παραείναι μεγάλο” δεν μπορώ να το καταλάβω“.
“Είχα πικραθεί πολύ, ήταν στεναχώρια περισσότερο γιατί έβλεπα ότι ήταν μία κατάσταση που πραγματικά αν μιλάμε για bullying, για ρατσισμό… Μας είχαν βάλει κάτω με τον Νίκο, που μια χαρά παιδιά ήμασταν απλά δεν ήμασταν στο στερεοτυπικό κούκλα – μπούκλα που ήθελε η εποχή, ήταν 2007“.
Η Κατερίνα Ζαρίφη θυμήθηκε επίσης το πιο δύσκολο θέμα που κλήθηκαν να διαχειριστούν στον αέρα του “Πρωινού Καφέ”: “Πάνω μας έπεσε η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Ήταν η πιο δύσκολη στιγμή μου στον αέρα“.
Και σε άλλο σημείο είπε επίσης: “Τότε με τον Αλέξη ήμασταν στον αέρα, έγινε τόσο άξαφνα που έπρεπε από το κομμάτι το ψυχαγωγικό να πάμε σε αυτό, έπρεπε να πατήσουμε αυτό το κουμπί. Ήταν από τις λίγες φορές που έσπασα στον αέρα, πραγματικά, η είδηση ότι ένα παιδί χάνεται με τρελαίνει“.
