Όπως είδαμε πρόσφατα στο podcast του Άρη Δημοκίδη με αφορμή το τελικό της Eurovision μίλησε η Άννα Βίσση με αφορμή τη δική της εμφάνιση στη Eurovision το 2006 . Πιο συγκεκριμένα είπε τα εξής
“Επειδή είναι μια χρονιά που δεν είχα βγάλει ποτέ από μέσα μου όσα είχαν συμβεί, νομίζω ότι αυτή είναι μια καλή ευκαιρία“.Remaining Time-0:00FullscreenMute
Για εκείνη την ημέρα της εμφάνισης, η Άννα Βίσση μοιράστηκε: “Ήμουν πάρα πολύ άρρωστη εκείνη την ημέρα. Είχα κάλλους στη φωνή και είχα “χτυπήσει” δύο ενέσεις κορτιζόνης. Δε μπορούσα να τραγουδήσω και είχα πάρα πολύ άγχος και στεναχώρια για αυτό“.
Για το τι της άφησε η Eurovision 2006, η Άννα Βίσση ανέφερε: “Αυτό που μου έχει αφήσει αυτή η εμφάνιση, τότε ήταν μία πικρία και για τη θέση και για το πώς το έζησα, όμως τελικά είναι συγκινητικό. Ο κόσμος το γούσταρε αυτό που έγινε. Δεν το ήξερα ότι συνέβαινε όλος αυτός ο χαμός από κάτω, εγώ άκουγα μόνο την ορχήστρα στο ακουστικό“.
Και τόνισε: “Εγώ βγήκα να εκπροσωπήσω τη χώρα μου, ενώ είχε ήδη κερδίσει το βραβείο την προηγούμενη χρονιά. Αυτό ήταν το σημαντικό για μένα“.
Όσον αφορά όσα ειπώθηκαν τότε για ελλιπή σκηνική παρουσία του τραγουδιού, η Άννα Βίσση απάντησε: “Ίσως τελικά παραήταν ευφάνταστη η σκηνική παρουσία. Ένα τέτοιο τραγούδι μπορεί να θέλει και την “ησυχία” του, για να προσέξει κανείς τα λόγια και την ερμηνεία του. Αυτές τις έντονες στιγμές και τις εκρήξεις εγώ τα βρίσκω λίγο περιττά. Είχα όμως τόση ανησυχία για τη φωνή μου, που δεν ασχολήθηκα με όλα αυτά“.
Η ίδια συνέχισε λέγοντας: “Ήταν εκπληκτικό σαν ρούχο. Αν με ρωτούσες σήμερα, θα σου έλεγα ότι θα έβγαινα με ένα blue jean, ένα άσπρο t-shirt και καουμπόικες μπότες. Δεν ήταν ο λόγος που βγήκε 9ο, ήταν ότι είχε επίπτωση στην υγεία μου. Δεν μπορούσα να αποδώσω, μπορούσα να το ακυρώσω αν δεν έβαζα τις ενέσεις. Θυμάμαι ότι καθόμουν στις πρόβες στο καμαρίνι και έκλαιγα. Έλεγα: πώς θα βγει η εμφάνιση;“.
Για τα σχόλια που έλαβε το “Εverithing”: “Δεν ξέρω κανέναν από αυτούς που έκραξαν. Μπορεί να τα διάβασα τότε, να με πείραξαν και να τα ξέχασα. Αν ήταν να ασχολούμαι κάθε φορά με τι λένε, τότε δεν θα έκανα αυτή τη δουλειά. Δεν παίζει ρόλο στο εάν θα κάνω ή πώς θα κάνω κάτι“.
