Όπως είδαμε πρόσφατα στο περιοδικό Λοιπόν και στον Ανδρέα Θεοδώρου παραχώρησε συνέντευξη ο Περικλής Λιανός ο οποίος και αναφέρθηκε στο κομμάτι της δημοσιότητας μετά το ” Καφέ της Χαράς ” .Πιο συγκεκριμένα είπε τα εξής
“Εξαρτάται πώς θα τη διαχειριστεί κανείς (τη δημοσιότητα). Σε μια χώρα όπου υπάρχει γραφειοκρατία και δεν υπάρχει πολύς μεγάλος σεβασμός στον πολίτη, πολλές φορές λειτουργεί σαν διαβατήριο. Να εξυπηρετηθείς από δημόσιες υπηρεσίες (γέλια). Κάποτε μια φίλη μου σε διάφορα προβλήματα που είχε με τις πολεοδομίες, με έπαιρνε μαζί της και επειδή ήμουν γνωστός μας εξυπηρετούσαν. Αλλά μπορεί να είναι και κατάρα για τις προσωπικές σου στιγμές, γιατί μπορεί να υπάρξει αδιακρισία. Κάποτε θυμάμαι στο σουπερμάρκετ δεν μπορούσα να πάω, γιατί με ακολουθούσαν να δουν τι θα ψωνίσω. Τους έλεγα λίγο πιο διακριτικά (γέλια). Δεν μπορείς να πεις όμως σας θέλω μόνο για να με χειροκροτάτε, παίρνεις και το άλλο μέρος” δήλωσε αρχικά.Remaining Time-0:00FullscreenMute
Ήταν ο ρόλος του στο “Το Καφέ της Χαράς” βάρος για εκείνον; Ο Περικλής Λιανός απάντησε πάνω σε αυτό: “Θα ήταν άσχημο να πω βάρος, γιατί από αυτόν τον ρόλο και πολύ αγάπη πήρα και ακόμη τρώω ψωμί και πολλές δουλειές βγήκαν μετά. Αισθάνθηκα όμως ότι καπέλωσε πολλά πράγματα που έκανα. Μου έκανε εντύπωση ότι μετά που έκανα πολύ ωραία πράγματα στο θέατρο, ερχόταν κόσμος και μου έλεγε “Α δεν το φανταζόμασταν, δεν το περιμέναμε”“.
Υπήρξαν βέβαια στιγμές που οι θαυμαστές του τον έφεραν σε αμηχανία: “Σε πάρα πολύ δύσκολη θέση πολλές φορές. Ακόμη και σε κηδεία, κολλητού μου στη Θεσσαλονίκη. Την ώρα που πηγαίναμε το φέρετρο ερχόντουσαν και μου ζητούσαν αυτόγραφα. Αυτό το είχαμε ζήσει και στην κηδεία της Λαμπέτη που δεν μπόρεσε να μπει το φέρετρο στην εκκλησία γιατί το κοινό είχε μπει εκεί για να δει τους stars. Και μετά ζητούσαν αυτόγραφα από τον Τσιβιλίκα, τον Καζάκο που σήκωναν το φέρετρο. Μια άλλη φορά ήταν όταν έφυγα από την κηδεία του πατέρα μου για να προλάβω το γύρισμα στο “Καφέ” και με ρωτούσαν διάφορα πράγματα. Κάποιοι δεν σέβονται και πολλές φορές μας αντιμετωπίζουν με αδιακρισία και αυτό με εκνευρίζει. Υπάρχει βέβαια και αγάπη και σεβασμός που με συγκινεί, γιατί θα είναι ψεύτης όποιος πει ότι δεν θέλει την ανταπόκριση του κόσμου“.
