Όπως είδαμε χθες καλεσμένος στο ” Στούντιο 4 ” βρέθηκε ο Χρήστος Λούλης ο οποίος και αναφέρθηκε στη προσωπική του ζωή και στη καριέρα του .Πιο συγκεκριμένα είπε τα εξής “Εγώ απλά ήθελα να γίνω μπαμπάς, είχα την εικόνα των δικών μου των γονιών, που ήταν πολύ αγαπημένοι. Δεν λειτούργησε σαν εικόνα, λειτούργησε σαν ανάγκη. Έβλεπα κάποια στιγμή στον δρόμο μπαμπάδες με παιδάκια και ζήλευα πολύ αυτήν τη σύνδεση, τη σχέση, ήθελα και εγώ να έχω μία τέτοια σχέση, να αφιερώσω τη ζωή μου με την έγνοια κάποιων άλλων ανθρώπων. Μεγαλώνεις το παιδί σου, είναι ένα πλάσμα που πάει μπροστά, εσένα δεν σε κοιτάει γιατί είσαι πίσω του και εσύ έχεις το χέρι σου στην πλάτη του προσπαθώντας ή να το σπρώξεις ή να το τραβήξεις πίσω όταν χρειάζεται. Λιγάκι σε πληγώνει που δεν κάνει πίσω να σε κοιτάξει , όπως το κοιτάζεις εσύ. Η σχέση με το παιδί -μου την έχει πει μια φίλη μου αυτήν τη φράση- είναι μία συνεχόμενη ερωτική απογοήτευση. Το λατρεύεις τόσο πολύ, όσο και να σε αγαπάει εκείνο δεν είναι αρκετό σε σχέση με αυτό που θα ήθελες εσύ. Είναι μία συνεχόμενη απογοήτευση με την έννοια του “δεν μου φτάνει”. Δεν υπάρχουν λόγια, είναι γραμμένο στο DNA μου να γίνω μπαμπάς“. “Ένας καλός άνθρωπος μπορεί να μιλήσει και άσχημα και να είναι αυστηρός. Είναι διαφορετικό το να θες να είσαι καλός από το να είσαι αρεστός. Το να είμαι αρεστός με κάνει να κάνω τον γαλίφη. Εγώ προσωπικά έχω μιλήσει απότομα, έχω πει σκληρές αλήθειες εκεί πέρα που τις πιστεύω, έχω γίνει και άδικος με τους ανθρώπους. Μετά πάω και τους ζητάω συγγνώμη. Για ποιον λόγο να μη ζητήσουμε συγγνώμη αφού μπορούμε; Δεν λέω “κάνε τη βλακεία και μετά πήγαινε ζήτα συγγνώμη” αλλά θέλω να πω ότι εάν θες να είσαι δίκαιος και καλός πρέπει να είσαι ο εαυτός σου“.
“Δεν έχω social media Twitter, Facebook, έφυγα από αυτά πολύ νωρίς λόγω τοξικότητας. ‘Ενα instagram έχω μόνο. Η ζωή είναι πολύ πιο ωραία, είμαι πολύ πιο ήρεμος. Πρώτ’ απ’ όλα δεν θυμώνω με αυτά που ακούω και διαβάζω. Είμαι και ένας άνθρωπος που είχα φάει ξύλο πολύ, πολλές φορές, όχι μόνο μία. Βαριόμουν να βρω άλλον τρόπο διαχείρισης και τα έκλεισα. Δεν θέλω να πω ψέματα ότι δεν θα με νοιάξει“.
