Όπως είδαμε χθες στο Πρωίαν σε είδον την μεσημβρίαν προχώρησε σε μια προσωπική εξομολόγηση για τη μητέρα του ο Αλέκος Συσσοβίτης ο οποίος και είπε τα εξής
«Αυτά τα πράγματα δεν ξεχνιούνται ποτέ. Όταν έχεις έναν άνθρωπο με ψυχικά προβλήματα στο σπίτι, για τους άλλους είναι αδιαπραγμάτευτο. Είναι πάρα πολύ δύσκολο και μεγάλο μάθημα.
Το αδιέξοδο είναι όταν καταλαβαίνεις ότι αυτό είναι μία παθογένεια που όσο κι αν δουλέψει κανείς, αν δεν έχει τα εχέγγυα, μία παιδεία, να μπορεί να τα αντιμετωπίσει και να πάει παραπέρα.
Να μάθει πώς πραγματικά μπορεί να διαβάσει τον εαυτό του, να δει τα αρνητικά σημεία του, να τα αποδεχθεί και να συμβιβαστεί με αυτά. Ταλαιπωρεί και τον εαυτό του και τον περίγυρο», είπε αρχικά.
«Έχει να κάνει και με την οικονομία μίας οικογένειας. Όταν μια οικογένεια δεν έχει λεφτά να πληρώσει τους μεγάλους γιατρούς και τρέχει πίσω από τους γιατρούς στο ΙΚΑ και αυτοί έχουν να δουν 1.500 περιπτώσεις, με ποιον θα ασχοληθούν ουσιαστικά; Δεν είναι εύκολο. Οπότε ξεκινάνε μία αγωγή, βοηθούν τα φάρμακα σε κάποιες περιπτώσεις αλλά και η ψυχανάλυση είναι πολύ σημαντική».
Τέλος, ο ηθοποιός τόνισε ότι «εγώ ήμουν καθημερινά κοντά της στους γιατρούς και από πολύ μικρή ηλικία… 5, 6, 7, 8, 10. Ήμουν το αποκούμπι της, ήταν φυσιολογικό να με έχει κοντά της. Ήθελε ένα στήριγμα. Ήταν τεράστια ευθύνη. Σαφέστατα η μάνα μου φρόντιζε εμένα αλλά ζητούσε ταυτόχρονα και μία συναισθηματική στήριξη».
