Όπως είδαμε πρόσφατα στην εφημερίδα Espresso παραχώρησε συνέντευξη ο Σπύρος Μπιμπίλας ο οποίος και αναφέρθηκε στην απόφαση του να ακολουθήσει την υποκριτική αλλά και στο να συζήσει με έναν άνθρωπο και να κάνει σύμφωνο συμβίωσης . Πιο συγκεκριμένα είπε τα εξής «Ήταν το παιδικό μου όνειρο. Κοντά στο σπίτι μας υπήρχαν πάνω από 10 κινηματογράφοι. Κάθε πρωί, λοιπόν, περνούσα απαραίτητα από όλους και κοίταζα τις φωτογραφίες των ηθοποιών. Και πάντα ονειρευόμουν τον εαυτό μου ανάμεσα στους υπόλοιπους ηθοποιούς. Και αυτό το όνειρο που πραγματοποιήθηκε με έκανε τόσο ευτυχισμένο άνθρωπο».
«Ο Βέγγος και η Βουγιουκλάκη. Τη δε Αλίκη την είχα στο μυαλό μου σαν νεράιδα. Κοιμόμουν στο κρεβάτι και κάτω από το μαξιλάρι είχα τη φωτογραφία της. Στην Α’ Δημοτικού είχα γράψει μια έκθεση όπου έλεγα ότι “την Αλίκη την αγαπώ πιο πολύ απ’ τον μπαμπά μου και τη μαμά μου”. Και, όταν διάβασε η δασκάλα τι έγραφα, κάλεσε τη μάνα μου να της πει ότι έχω πρόβλημα και δεν πρέπει ένα αγόρι να γράφει τέτοια».
Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Όμως, επειδή η μαμά μου ήταν ένας πολύ απελευθερωμένος άνθρωπος, της είπε: “Αφήστε το παιδί να εκφράζεται όπως θέλει”. Από την άλλη, στο πρόσωπο και στα μάτια του Βέγγου έβρισκα μια μελαγχολία, από την οποία καταλάβαινα ότι δεν είναι κωμικός ηθοποιός, αλλά δραματικός. Τελικά δεν πέτυχα στις εξετάσεις του Εθνικού Θεάτρου και γι’ αυτό πήγα και έδωσα στο Πειραϊκό Θέατρο μαζί με τον Κιμούλη και την Τζομπανάκη. Και μπήκα».
«Είμαι απόλυτα ικανοποιημένος. Γιατί ξεκίνησα από το μηδέν, έχω ζήσει μια υπέροχη ζωή χωρίς να μου λείψει τίποτα και έχω αποκτήσει μια περιουσία. Εχω ένα μικρό κομπόδεμα στην άκρη, επειδή όσα χρήματα έβγαζα τα μοίραζα σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη».
«Καθόλου. Επειδή ξέρω πως όλοι θα πεθάνουμε κάποια στιγμή, λέω πως ό,τι ώρα είναι να έρθει ας έρθει. Απλά η ζωή είναι ωραία και όλοι θέλουμε να ζήσουμε περισσότερο».
Για όσα επιθυμεί να του φέρει ο νέος χρόνος ο πρόεδρος του ΣΕΗ σημείωσε: «Επειδή είμαι πολύ της συντροφικότητας, θα ήθελα κάποτε να συζήσω με έναν άνθρωπο που αγαπώ και να κάνω ένα σύμφωνο συμβίωσης».
