Όπως είδαμε πρόσφατα στο περιοδικό ” Λοιπόν ” και στη Νάνσυ Νικολαίδου παραχώρησε συνέντευξη η Φωτεινή Ντεμίρη η οποία και αναφέρθηκε στην εποχή που έχασε το πατέρα της και έπρεπε να παίξει στο θέατρο . Πιο συγκεκριμένα είπε τα εξής
Έχουμε ακούσει πολλές φορές ηθοποιούς να παίζουν στο θέατρο παρά κάποια απώλεια που βιώνουν. Μήπως αυτός είναι και ένας λόγος που κάνει την πορεία του θεατρικού ηθοποιού δύσκολη; Ότι αντιπαρέρχεται δύσκολες προσωπικές στιγμές για να βρεθεί στο σανίδι; Ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο; “Μπαίνοντας” σε έναν ρόλο, μειώνεται ο πόνος;
Είναι αυτό που λέμε “γέλα παλιάτσο”. Φυσικά όλοι οι ηθοποιοί έχουμε ανέβει στη σκηνή μετά από μια δύσκολη ή ακόμα και τραγική μέρα. Κι εγώ έχω ανέβει στη σκηνή και ήμουν “κουρέλι”. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το βράδυ εκείνο που είχα χάσει τον μπαμπά μου. Όμως, όταν ανεβαίνεις στη σκηνή μετά τελειώνουν όλα. Ξεκινάς το ταξίδι και ξεφεύγεις. Είναι σαν να παίρνεις ένα χάπι να σου περνάει για λίγο ο πόνος, να γιατρεύεται η ψυχούλα σου και μετά πάλι τα ίδια.
