Συνέντευξη στην εκπομπή της Δανάης Μπάρκα «Πάμε Δανάη» και στον Άρη Καβατζίκη, παραχώρησε το πρωί της Πέμπτης η Ρένια Λουιζίδου. Η ηθοποιός μίλησε για τα πρώτα χρόνια της καριέρας της, για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στους «Απαράδεκτους», ενώ “λύγισε” όταν θυμήθηκε την πιο δύσκολη στιγμή που βίωσε στο θέατρο όταν χρειάστηκε να παίξει την ημέρα που πέθανε ο πατέρας της.
Η δουλειά μας είναι πρόσφορη για να καβαλήσει κανείς καλάμι. Σε κάποιους εξαντλείται σε γραφικότητες και σε άλλους μπορεί να πάρει επικίνδυνες διαστάσεις. Είχα την τύχη να έχω εναλλακτικές και να μην πάω ξανά σε περιβάλλον που αισθανόμουν ότι δεν περνάω καλά, απέφυγα ανθρώπους. Οι ηθοποιοί έχουμε γαλουχηθεί να αντέχουμε, έχω παίξει στο θέατρο τη μέρα που πέθανε ο πατέρας μου και ήμουν 22 χρονών. Δεν μπορούσα να σταματήσω τα δάκρυά μου να κυλάνε στη σκηνή, δεν ξέρω τι μπορεί να είδαν οι θεατές», ανέφερε χαρακτηριστικά η Ρένια Λουιζίδου.
«Σκέφτομαι τους ανθρώπους από το οικείο περιβάλλον που ενεπλάκησαν χωρίς να φταίνε και από τις δύο πλευρές των θυμάτων και των θυτών. Ξέρω ότι οφείλω να διαχωρίζω τον καλλιτέχνη από τον άνθρωπο, αλλά δυσκολεύομαι ειδικά σε περιπτώσεις γνωστών καλλιτεχνών», είπε για το ελληνικό #metoo.
