Στο Λοιπόν και στον Ανδρέα Θεοδώρου μίλησε η Χριστίνα Λαμπίρη και είπε “Ο κόσμος είναι καταπληκτικά ευγενής. Ο κόσμος που μου μιλάει είναι πάρα πολύ ευγενικός και θέλει να μου πει μια καλή κουβέντα και το εκτιμώ αφάνταστα”, ανέφερε χαρακτηριστικά.
Όπως εξήγησε, όμως, στο τέλος της ημέρας οι αποφάσεις για το ποιος θα βρίσκεται στην τηλεόραση δεν ανήκουν στα ίδια τα πρόσωπα.
“Άλλοι αποφασίζουν για το ποιος θα είναι στην τηλεόραση και ποιος όχι. Δεν μπορώ να κρίνω αν καλώς ή κακώς”, είπε.
Η παρουσιάστρια σημείωσε πως υπάρχουν πρόσωπα που έχουν γράψει τη δική τους ιστορία στην τηλεόραση και έχουν αφήσει ισχυρό αποτύπωμα, όμως είτε δεν έχουν γίνει οι κατάλληλες σκέψεις είτε οι προτάσεις που έχουν δεχθεί δεν αντιστοιχούν στο βάρος της διαδρομής τους.
“Το θέμα δεν είναι μόνο να υπάρχεις στην τηλεόραση, αλλά να υπάρχεις με επιτυχία. Ειδικά αν κουβαλάς ένα όνομα και έχεις μια κληρονομιά”, τόνισε.
“Είχα χάσει τον εαυτό μου”
Στη συνέχεια, η Χριστίνα Λαμπίρη μίλησε ανοιχτά για την τοξικότητα της τηλεόρασης και παραδέχθηκε πως δεν βγήκε αλώβητη από αυτή την περίοδο.
“Αλώβητη δεν βγήκα, γι’ αυτό και σταμάτησα. Πέρασα πάρα πολύ δύσκολα το τελευταίο διάστημα εντός της τηλεόρασης και μέχρι να συνέλθω”, ανέφερε.
Η ίδια εξομολογήθηκε πως είχε φτάσει σε σημείο να μην αναγνωρίζει τον εαυτό της.
“Είχα χάσει τον εαυτό μου, δεν ήμουν εγώ. Δεν με αναγνώριζα. Είχα εκρήξεις θυμού τρομερές, είχα τρομερή ένταση”, είπε.
Όπως πρόσθεσε, εκείνη την περίοδο μπορούσε να παρεξηγηθεί ακόμη και για το πιο απλό πράγμα, καθώς βρισκόταν σε διαρκή πίεση.
Όταν αποχώρησε από την τηλεόραση, ένιωσε, όπως είπε, απόλυτη ελευθερία σε όλα τα επίπεδα.
“Όταν έφυγα από την τηλεόραση, ένιωσα απόλυτη ελευθερία σε όλα τα επίπεδα. Από το ωράριο μέχρι την εικόνα μου”, σημείωσε.
Η Χριστίνα Λαμπίρη αναφέρθηκε και στη σχέση της με το φαγητό, εξηγώντας πως όταν ένιωθε πιεσμένη, έβρισκε εκεί μια διέξοδο.
“Όταν αισθάνομαι πιεσμένη, τρώω και δεν είναι τυχαίο ότι όταν σταμάτησα την τηλεόραση, έχασα πάρα πολλά κιλά, ενώ δεν το περίμενα”, ανέφερε.
Κλείνοντας, εξήγησε πως η απουσία πίεσης μετά την αποχώρησή της τη βοήθησε να αποφορτιστεί και να σταματήσει να αναζητά διέξοδο στο φαγητό.
“Δεν είχα καμία πίεση για να βρίσκω διέξοδο στο φαγητό”, κατέληξε.
