Με αφορμή τη παράσταση Η Παναγία των Παρισίων ο Τάσος Χαλκιάς μίλησε στο Happy day και στην Όλγα Λαφαζάνη και είπε τα εξής
Έχει υπάρξει σκηνοθέτης που προσπάθησε να μου επιβληθεί και έφυγα από τη δουλειά. Δε γίνεται να συνυπάρξεις με ένα τέτοιο “εγώ”. Ποιος ο λόγος; Έχω ακούσει τη φράση από σκηνοθέτη, σε ερώτησή μου γιατί θέλει να κάνω με αυτόν τον τρόπο κάτι, να λέει, “γιατί έτσι θέλω εγώ”. Έφυγα…»
«Το στοιχείο στο οποίο κατέληξα ότι μπορεί να οφείλεται το δικό μου ταλέντο, είναι ο πόνος. Ο παντός είδους πόνος. Ο πρωταρχικός πόνος που ένιωσα, ήταν ο σωματικός, το ξύλο που έτρωγα από τον πατέρα μου. Για να μην παρεξηγηθώ, δικαίως το έτρωγα. Τότε ήταν μια εποχή που τα παιδιά έπρεπε να τρώνε ξύλο…
Εγώ δούλεψα με άλλες συνθήκες πάνω στην οικογένειά μου, και από άποψη, από σκέψη αλλά, και από άλλη εποχή. Κατάλαβα ότι ο πατέρας μου δε με δέρνει επειδή του αρέσει να το κάνει, όταν με έδειρε ένας δάσκαλος στο σχολείο, και πήγε ο πατέρας μου και τον βρήκε, και του είπε ότι μόνο εκείνος θα με δέρνει, και να μην ξαναβάλει χέρι πάνω μου. Τότε κατάλαβα ότι από αγάπη με έδερνε. Μια χαρά της έφαγα και σε καλό μου βγήκε» εξομολογήθηκε ο Τάσος Χαλκιάς.
Σε άλλο σημείο, ο ηθοποιός είπε για την οικογένειά του και τη σχέση με τη σύζυγό του: «Το μόνο στοιχείο που ορίζει τη ζωή μου, είναι η δουλειά μου. Με τη σύζυγό μου δε συζητάω ποτέ τα επόμενα επαγγελματικά μου βήματα, όπως κι εκείνη τα δικά της. Είχαμε και την αυτονομία μας. Είναι ζωγράφος, ποιήτρια, ασχολείται με άλλα πράγματα.
Έκανε όση υπομονή έκανα κι εγώ. Δεν ήμουν ποτέ από τους ανθρώπους που έλεγαν να πάνε διακοπές για να γεμίσουν τις μπαταρίες τους. Εμένα οι μπαταρίες μου γεμίζουν μέσα από τη δουλειά. Δε στέρησα τις διακοπές από την οικογένειά μου, αν θέλανε να πάνε πηγαίνανε κι εγώ έκανα τη δουλειά μου. Δεν έχω κάνει ποτέ διακοπές».
