Στη Σάσα Σταμάτη και στα Παραπολιτικά μίλησε η Θωμαή Απέργη και είπε τα εξής
Την περίοδο του κορονοϊού βρεθήκατε στην Τήνο. Πώς προέκυψε αυτή η απόφαση;
Προέκυψε από ανάγκη. Εκείνη την περίοδο είχα φτάσει να έχω µέχρι και τέσσερις κρίσεις επιληψίας την ηµέρα, µε αποτέλεσµα να νοσηλευτώ. Οι ρυθµοί µου ήταν εξαντλητικοί και ήταν ξεκάθαρο ότι έπρεπε να σταµατήσω και να επαναπροσδιορίσω τη σχέση µου µε τον εαυτό µου και τη ζωή µου συνολικά.
Η µετάβαση στην Τήνο ήταν ένας τρόπος να αποµακρυνθώ, να ηρεµήσω και να προστατεύσω την υγεία µου. Και πράγµατι, εκεί, υπό την οµπρέλα της οικογένειας, της ασφάλειας και της απουσίας στρεσογόνων ερεθισµάτων, οι κρίσεις σταµάτησαν. Αυτό µου έδωσε τον χώρο και τον χρόνο να σκεφτώ διαφορετικά.
Να αρχίσω να χτίζω νέα σενάρια για τη ζωή µου, όχι ως φυγή από τη µουσική, αλλά ως διεύρυνση των δυνατοτήτων µου µέσα σε κάτι που µε εκφράζει εξίσου βαθιά. Εκείνη την περίοδο εργαζόµουν σε καφέ φίλων µου, κάτι που για µένα ήταν µία εντελώς διαφορετική εµπειρία από ό,τι είχα ζήσει µέχρι τότε, ενώ παράλληλα ξεκίνησα το δεύτερο πτυχίο µου στην Ψυχολογία.
Ταυτόχρονα, προχώρησα και σε µια επένδυση στον χώρο της διαµονής, η οποία βρίσκεται ακόµη σε εξέλιξη και ελπίζω να ολοκληρωθεί µέσα στον επόµενο χρόνο. Ήταν µια περίοδος που µε έφερε πιο κοντά σε κάτι ουσιαστικό. Εµαθα να υπάρχω πέρα από ρόλους και ταµπέλες, να επαναπροσδιορίζω τον εαυτό µου µε όρους πιο αυθεντικούς. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο προέκυψε και η Ψυχολογία. Οχι τυχαία.
Για µένα, η µουσική και η Ψυχολογία έχουν µια κοινή συνισταµένη: την προσφορά στον άνθρωπο. Η µία λειτουργεί βιωµατικά, η άλλη επεξεργαστικά, αλλά και οι δύο έχουν στον πυρήνα τους την επαφή και την κατανόηση του ανθρώπινου βιώµατος. Η επιλογή της Ψυχολογίας ήταν, µε έναν τρόπο, µια επανεφεύρεση του εαυτού µου – αλλά ταυτόχρονα και µια βαθιά επιστροφή σε κάτι που πάντα υπήρχε µέσα µου.
