Στο Ζω Καλά με το Μιχάλη Κεφαλογιάννη βρέθηκε καλεσμένη η Σοφία Παυλίδου και είπε τα εξής
«Ο φόβος μου δεν με άφηνε να ζω κοντά στα ζώα, γιατί η μητέρα μου φοβόταν τα ζώα για τους δικούς της λόγους. Δεν ήθελε ζώο μέσα στο σπίτι και το 1980 που μεγάλωσα εγώ, υπήρχαν τα αδέσποτα τα οποία ήταν αγριεμένα, με την έννοια ότι προσπαθούσαν να βρουν το φαγητό τους και τα διώχναμε όλοι, ήταν και μεγαλόσωμα. Οπότε ήταν ο φόβος και ο τρόμος. Όταν έπαιζα σκεφτόμουν πώς θα επιστρέψω στο σπίτι, αν πετύχω τα σκυλιά. Έκανα ολόκληρα σενάρια να αλλάξω δρόμο για το πώς θα φτάσω στο σπίτι. Τα φοβόμουν πάρα πολύ.
Όταν έμεινα μόνη μου, ο τότε σύντροφός μου είχε ένα σκυλάκι και άρχισα να εξοικειώνομαι. Πήγαινα σπίτι του και παίζαμε, περνούσαμε χρόνο μαζί πάρα πολύ ωραία και συνειδητοποίησα ότι αυτό το στοιχείο της προσωπικότητάς μου, ότι φοβάμαι τα σκυλιά, δεν ήταν καθόλου αληθινό. Δεν είχα επαφή με τα ζώα. Οπότε άρχισα να βλέπω τι ωραία συντροφιά είναι το σκυλί και πήρα δύο λοιπόν. Είδα πόσο ωραίο είναι να έχω πια μία σχέση τρυφερότητας και αγάπης την οποία και από το σπίτι μου, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, δεν μου έδινε αυτή την τρυφερότητα και την αγάπη. Τη βρήκα από ένα σκυλί, από ένα κατοικίδιο», είπε η Σοφία Παυλίδου.
