Στο Κοινωνία Άνω Κάτω βρέθηκε καλεσμένος ο Περικλής Κονδυλατος και αναφέρθηκε στις δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανου για τις αμβλώσεις. Πιο συγκεκριμένα είπε
«Αυτό είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο ζήτημα, πολύ ακανθώδες, και όποιος πάει να το αγγίξει βρίσκεται στο κέντρο μιας διαμάχης. Εγώ θεωρώ ότι όλο αυτό, άμα κάτσεις και το βάλεις εγκεφαλικά σε μια ζυγαριά, σαν δικηγόρος, μπορείς να βρεις επιχειρήματα και για τη μία πλευρά και για την άλλη. Αυτό που μας λείπει δεν είναι γνώσεις πλέον στην εποχή μας, είναι μια πνευματικότητα, την οποία την έχει απολέσει ο άνθρωπος γιατί έχει αποκτήσει αλαζονεία. Το θέμα δεν είναι αν θεωρώ αν είναι άνθρωπος ή αν είναι πίθηκος. Είναι σίγουρα άνθρωπος και δεν υπάρχει επιστήμονας που μπορεί να μου ορίσει εμένα τι είναι αυτό. Αυτό είναι κάτι ζωντανό, που ο άνθρωπος ούτε το ένα κύτταρο από αυτό δεν μπορεί να φτιάξει.
Εγώ θεωρώ λοιπόν, η προσωπική μου γνώμη είναι ότι είναι πάρα πολύ μεγάλη αμαρτία αλλά, ξέρετε κάτι, η λέξη αμαρτία σε αυτό το τραπέζι, και έτσι όπως θα τη δει ο τηλεθεατής, ακούγεται λίγο σαν να είναι ο άλλος θρησκόληπτος και καμένος. Είναι λάθος, προτιμώ αυτόν τον όρο, είναι λάθος για τον άνθρωπο να καταστρέφει…
Ο νόμος είναι ανθρώπινο δημιούργημα και είναι ελλιπής. Ο Θεός που κατασκευάζει αυτά τα πράγματα δεν είναι ελλιπής, ο Θεός ξέρει τι κάνει. Και ακόμα και από τον βιασμό προκύπτει πάλι… τι μας δείχνει ο βιασμός; Ότι ακόμα και από το χειρότερο πράγμα μπορεί να προκύψει ζωή. Γιατί το σύμπαν διαρκώς γεννάει, διαρκώς δημιουργεί» είπε, μεταξύ άλλων, ο Περικλής Κονδυλάτος.
«Δηλαδή ένα παιδί από βιασμό δεν έχει η γυναίκα την επιλογή να προχωρήσει στην έκτρωση, στην άμβλωση, ενώ δεν ήταν επιλογή της;» τον ρώτησε τότε ο δικηγόρος, Αναστάσιος Ντούγκας.
Με τη σειρά του ο Περικλής Κονδυλάτος απάντησε: «Προέκυψε όπως προκύπτουν πολλά πράγματα στη διαδρομή ενός ανθρώπου μέσα σε αυτό που λέγεται ζωή, αρνητικά, τα οποία είμαστε αντιμέτωποι με αυτά και καλούμαστε να τα αντιμετωπίσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Λοιπόν, πολλά πράγματα δεν μας αρέσουν και οι αρρώστιες δεν μας αρέσουν και τα διάφορα προβλήματα και οι αδικίες και όλα αυτά. Προκύπτουν. Και είμαστε αντιμέτωποι. Και η ερώτηση είναι η εξής: Ποιο είναι το καλύτερο και το πιο ωφέλιμο που μπορώ να κάνω; Με βίασαν. Πρέπει από πάνω να κάνω και μία δολοφονία; Να σκοτώσω ένα παιδί που προκύπτει ή να του δώσω την αγάπη μου; Είναι ένα νέο πλάσμα, που έγινε με μια πολύ άσχημη μέθοδο, την οποία την καταδικάζουμε, τη βία την καταδικάζουμε, αλλά και η έκτρωση βία είναι».
