Στην On time και στη Σίσσυ Μενεγάτου μίλησε η Δήμητρα Κόλλα και είπε τα εξής
“Ήμουν πάντα “τσουπωτή”. Όμως, από δυόμισι χρονών, επειδή το ήθελα πολύ, με πήγε η μαμά μου σε σχολή χορού. Μέχρι τα 18 μου, που γυμναζόμουν ατελείωτες ώρες για να γίνω χορεύτρια μπαλέτου, άκουγα πάντα τη φράση “είσαι χοντρή”. Ήμουν, λοιπόν, πάντα σε μόνιμη δίαιτα και προσπαθούσα αλλά έπαθα κάποια ατυχήματα από πέσιμο και αναγκάστηκα να σταματήσω τον χορό. Τότε έπαθα κατάθλιψη και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πώς να πεθάνω από το φαϊ – αφού όλοι μου λένε ότι είμαι χοντρή, οπότε ας πεθάνω από αυτό”.
Αναφορικά με το πόσα χρόνια κουβαλούσε αυτό το αγκάθι στην ψυχή, μέχρι να το ξεπεράσεις και να πει “αυτή είμαι”, η Δήμητρα Κολλά ανέφερε ότι “Πέντε χρόνια ήμουν με κατάθλιψη. Την ημέρα που μου ανακοινώθηκε ότι δεν θα ξαναχορέψω ποτέ, συνέβησαν και κάποια άλλα προσωπικά γεγονότα στη ζωή μου, οπότε τότε, στα δεκαοκτώ μου, δεν είχα από που αλλού να κρατηθώ. Ο μπαμπάς μου είχε ένα περίπτερο και δούλευα εκεί, οπότε άρχισα να είμαι εγκλωβισμένη στο “1×1” και μέσα μου.
Συμπλήρωσε, μάλιστα, ότι “Το μόνο που ήθελα εκείνη την περίοδο ήταν να φάω και να πεθάνω από αυτό, αφού όλοι με έλεγαν χοντρή. Άπλωνα το χέρι μου και έπαιρνα μια σοκολάτα, όλο κάτι έτρωγα”
