Στην αποχώρηση του Απόστολου Γκλέτσου από το Real View της Τρίτης αναφέρθηκε η Σοφία Μουτίδου και είπε “Nα πω τι αισθάνθηκα εγώ, γιατί το ζήσαμε όλες μαζί όμως είναι προσωπικό το βίωμα της κάθε μίας. Το πώς αισθάνεσαι μια παρέμβαση έχει να κάνει με το πώς μεγάλωσες, τι βιώματα έχεις, ποιο είναι το παρελθόν σου. Μπήκε ένας άνθρωπος με μια ψιλοασταθή κλινική εικόνα. Άκουσα ματσίλες, τοξικές αρρενωπότητες, alpha male, χέρια στο τραπέζι, μετρημένες δουλειές που λύθηκαν με ξύλο. Με βία και απειλή βίας. Ακόμα και η επίλυση ενδεχόμενης παρενόχλησης μπροστά στα μάτια του θα λυνόταν με δολοφονία, με ξύλο. Εγώ, σαν οικοδέσποινα, ήμουν ευγενέστατη. Άκουγα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αποδεχόμουν ή δεχόμουν το ξύλο ως επίλυση”
“Ήδη ήταν κακοποιητική η περιγραφή που έκανε. Προχώρησε σε δημόσια προσβολή της αστυνομίας, είπε ότι οι αστυνομικοί κάνουν σεξ με τα παιδιά τους και τα βιντεοσκοπούν. Δήλωσε ότι οι άθρωποι του θεάτρου που είναι κακοί είναι συγκεκριμένος αριθμός. Κάποια στιγμή αναρωτιέμαι: ‘Δε γίνεται να μην έχεις συναντήσει ποτέ κάτι τέτοιο στην πορεία σου, είσαι ψεύτης, λες ψέματα. Η πολιτική σε έκανε χειρότερο ψεύτη’. Αν δει οποιοσδήποτε το βίντεο, θα δει ότι ενώ τον είπα ψεύτη, δεν έφυγε. Το είπα τρεις φορές και καθόταν και κουβέντιαζε”.
“Ο άνθρωπος έφυγε όταν του είπα “Νιώθω ότι ήσουν πολύ τυχερός που δεν συνέβη μπροστά στα μάτια σου κάτι τέτοιο’ με το κλίμα ότι δεν μπορεί να είσαι τόσο τυχερός, άρα ψεύδεσαι”. Δεν ξέρω κάτι αλλά αναρωτιέμαι αν φοβήθηκε μήπως ξέρω. Αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Ο ανεξέλεγκτος θυμός, η βία, ο τραμπουκισμός και το άκρατο θέατρο του “αφήνω το μικρόφωνο και φεύγω” σε μια πρώτη ανάγνωση στην εισαγωγή της ψυχικής υγείας κρύβει φόβο. Όταν κάποιος σου τσαμπουκαλεύεται, φοβάται. Χαίρομαι για τα 12 χρόνια θεραπείας που έχω κάνει και δεν ανέπτυξε παλμούς σε μια προσωπική λεκτική κακοποίηση που δέχτηκα”.
