Ένα βίντεο με τα συναισθήματα αμηχανίας που νιώθουμε όταν βρισκόμαστε με ανθρώπους από το περιβάλλον μας δημοσίευσε η Σοφία Μουτίδου και είπε “Έχω ένα κριτήριο που είναι πολύ περίεργο. Γίνεται κάτι και δεν θυμάμαι. Λέω: ‘Με ποιον ήμουν ρε γαμ@@ο; Με ποιον ήμουν και το έλεγα αυτό;’ Θα σας έχει συμβεί, είναι σύνηθες αυτό. Για να βρω με ποιον ήμουν, σκέφτομαι πως ένιωθα. Ένιωθα αμήχανα ή πολύ ευχάριστα; Ένιωσα μεγάλη ή μικρή σε ηλικία; Ένιωθα ότι σε εκείνη την κουβέντα εγώ είχα ένα πρόσημο αρνητικό ή ότι κάτι καλό είχε γίνει; Ένιωθα πολύ χαρούμενη και δημιουργική; Έτσι θυμάμαι με ποιον ήμουν, από το πώς ένιωθα εγώ για εμένα”.Επιπλέον, η Σοφία Μουτίδου υπογράμμισε ότι “Είναι πάρα πολύ περίεργο αυτό. Μου συνέβαινε όταν ήμουν πιο μικρή, με δύο διαφορετικές ξαδέρφες, την Τζούλια και την Μαρία. Η Μαρία ήταν λίγο μικρότερή μου και η Τζούλια πιο πολύ. Πολλές φορές με την Τζούλια αισθανόμουν μεγαλύτερη και με την Μαρία, παρόλο που ήταν πιο μικρή από εμένα, αισθανόμουν πιο μικρή όταν ήμουν μαζί της. Έτσι, πολλές φορές όταν ήθελα να θυμηθώ, θυμόμουν με ποια ξαδέρφη ήμουν από τις δύο με το πώς ένιωθα εγώ. Από τότε είναι σαν να κατάλαβα, στη ζωή μου, ότι οι άλλοι δεν είναι η κόλαση. Οι άλλοι είναι ο καθρέφτης αυτού που νιώθω εγώ, είτε για εμένα είτε για ‘αυτόν’. Για κάποιο λόγο αποτελούν κάποιον αντικατοπτρισμό, ένα τζάμι στο οποίο με βλέπω και βλέπω είτε αυτά που νιώθω για εμένα, είτε αυτά που βλέπω για τους άλλους, αλλά με αφορμή αυτούς”.
