Στο Mega Stories Και στη Δώρα Αναγνωστοπούλου μίλησε η Τάμτα και είπε τα εξής
«Δε μου πέρασε ποτέ από το μυαλό μου να κρύψω ότι είμαι από τη Γεωργία, ούτε κατά διάνοια. Σε καμία περίπτωση δε μπορώ να πω ότι έχω αισθανθεί ρατσισμό. Μπροστά μου τουλάχιστον, γιατί πίσω από την πλάτη μου δε ξέρω τι μπορεί να έλεγε ο καθένας…» είπε.
«Δε θα ήθελα να μιλήσω για το πώς αισθανόταν η Άννυ. Μόνο η ίδια μπορεί να τοποθετηθεί πάνω σε αυτό. Εγώ μπορώ να πω μόνο αυτό που έβλεπα. Σίγουρα ήταν δύσκολο να φεύγει από την οικογένεια που μεγάλωνε έξι χρόνια και να έρχεται σε μια ξένη χώρα. Σίγουρα είχε την γιαγιά της εδώ, αλλά αυτή η γιαγιά δεν την είχε ζήσει αυτά τα έξι χρόνια, έπρεπε να τη γνωρίσει από την αρχή… Ένα πολύ δύσκολο εμπόδιο ήταν και η γλώσσα.
Στο νηπιαγωγείο την πρώτη χρονιά που πήγε θυμάμαι ότι υπήρξαν περιπτώσεις που τη δείχνανε πολύ εύκολα τα παιδιά ως υπαίτια για κάτι, γιατί η Άννυ δε μπορούσε να προστατεύσει τον εαυτό της. Οπότε πολλές φορές είχε έρθει στεναχωρημένη και νευριασμένη στο σπίτι» ανέφερε για την κόρη της.
«Το θέμα της ιθαγένειας είναι πονεμένο για μένα και την οικογένειά μου. Κόντευα να εκπροσωπήσω την Ελλάδα στη Eurovision και εγώ ταλαιπωριόμουν ακόμα με την άδεια παραμονής. Ευτυχώς το 2022 πήρα επιτέλους την ιθαγένεια, μετά από 20 χρόνια. Στην αρχή ήταν πολύ δύσκολα. Για τη μητέρα μου είναι ακόμα πολύ δύσκολα, πέρασε στα 72 της τις εξετάσεις με 85% επιτυχία… τελικά δε τα κατάφερε να πάρει την ιθαγένεια» είπε σε άλλο σημείο η Τάμτα.
Για το δίλημμα Ελλάδα-Γεωργία η Τάμτα δήλωσε, «Έχω δυο πατρίδες. Ούτε η Γεωργία μπορεί να φύγει από μέσα μου αλλά, όσο περνάνε τα χρόνια έχω ενσωματωθεί τόσο πολύ εδώ που μου είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσει ποιά από τις δυο χώρες αγαπώ πιο πολύ…Καθεμία μου έχει δώσει πάρα πολλές εμπειρίες, όμορφες και μη. Η καρδιά μου είναι χωρισμένη στα δυο».
«Όταν έφυγα από τη Γεωργία, ήταν πολύ δύσκολη η πολιτική κατάσταση. Την πρώτη φορά που μπήκα σε ένα κλασικό μεγάλο σούπερ μάρκετ, έπαθα πλάκα. Η Αθήνα μου άρεσε πάρα πολύ, και ακόμα μου αρέσει… Θυμάμαι ότι περπατούσα πάρα πολύ στην Αθήνα… Το πρώτο νησί που πήγα στην Ελλάδα ήταν η Σαντορίνη… Δε θα ξεχάσω ποτέ πόσο μαγική μου φάνηκε η εικόνα που έβλεπα…» εξομολογήθηκε ακόμα και κατέληξε λέγοντας,
«Ίσως να με έχει βοηθήσει που δεν ήξερα από την αρχή τα ελληνικά, γιατί μπορεί να μην καταλάβαινα τα καλά που θα ήταν καλό να καταλαβαίνω, αλλά ταυτόχρονα δεν καταλάβαινα και τα αρνητικά. Αυτό συνέβαινε και στο Super Idol η κριτική επιτροπή δεν πολυκαταλάβαινα τι έλεγε, εγώ ήμουν με το χαμόγελο. Δε με ακουμπούσε η αρνητική ενέργεια γιατί δεν καταλάβαινα τη γλώσσα».
