Η Άριελ Κωνσταντινίδη που περιμένει το τρίτο της παιδί βρέθηκε στο Στούντιο 4 και αναφέρθηκε στην εγκυμοσύνη της που είχε τερματίσει πριν 10 χρόνια και στην μητέρα της . Πιο συγκεκριμένα είπε
Για την απώλειά της, η Άριελ Κωνσταντινίδη δήλωσε: “Τη μητέρα μου την έχασα πριν τρία χρόνια. Ήταν πολύ ωραία εκείνη η μέρα. Είχε άνοια πια, η ποιότητα ζωής της δεν ήταν πολύ καλή. Εγώ έτσι και αλλιώς από τότε που γέννησα δεν ήθελα να έχει πολλή επαφή με τα παιδιά. Αργότερα που είχε υποτροπιάσει και ήταν επικίνδυνη για τα παιδιά και για τους άλλους, είχε οπτικές ψευδαισθήσεις, εκεί πια εγώ καταλάβαινα ότι δεν είναι καλά, κανένας άλλος. Οι αδερφές μου δεν μπορούν να το συνειδητοποιήσουν, προτιμούν στο να μένουν στο “κακιά” ή στο “μόνο σε σένα είχε αδυναμία” . Σε μένα ήταν γατζωμένη. Τη λάτρευα και ήταν σπουδαίο σχολείο. Αν τώρα έχω αυτές τις αντοχές, της το χρωστάω“.
Και πρόσθεσε: “Ήταν πολύ ωραία εκείνη η μέρα γιατί ησύχασε και ένα κομμάτι της και ένα δικό μου κομμάτι ησύχασε επίσης. Σκεφτόμουν ότι δεν φεύγει μέχρι να νιώσει ότι μπορώ να κάνω και μόνη μου. Το “δεν μπορείς χωρίς εμένα” της πυροδοτούσε τη ζωή, “κάπως ακόμα σε ελέγχω”. Γι’ αυτό και με άφησε ξεκρέμαστη και στα κληρονομικά και σε όλα“.
Σε άλλο σημείο, η Άριελ Κωνσταντινίδη είπε για την εγκυμοσύνη της: “Στα 29 μου είχα μία κύηση, ήμουν ερωτευμένη. Με το που έμεινα έγκυος κοκάλασα. “Εγώ; Πώς θα γίνω μάνα; Εγώ που έχω το θέατρο; Είμαι ανίκανη μάνα” σκεφτόμουν. Άκουσα τη μαμά μου να λέει στην αδερφή μου με χαρά “Εγώ θα το μεγαλώσω το παιδί. Η ανίκανη θα το μεγαλώσει; Αυτή δεν ξέρει να δέσει το βρακί της”. “Όχι, τώρα είναι πράξη αγάπης να σώσω αυτό το παιδί” λέω και έκανα διακοπή κύησης. Ήταν συνειδητό, έπρεπε να σώσω αυτό το παιδί. Σκέφτηκα ότι θα έρθει άλλη στιγμή που θα είμαι ικανή μητέρα. Όταν ήμουν στο χειρουργείο ούρλιαζα γιατί είχα ακούσει και την καρδιά του αλλά ήξερα ότι είναι για καλό. Δεν μετάνιωσα, δόξα τον Θεό που το έκανα“.
