Στην Espresso και στον Ηλία Μαραβέγια μίλησε ο Μίλτος Καρατζάς και είπε
Σας λείπει το φυσικό προϊόν; Ο δίσκος, το cd… Ή έχετε βολευτεί και με το Spotify, το YouTube και τις λοιπές πλατφόρμες;
Μου λείπουν, αναμφισβήτητα. Ο αγαπημένος μου ξένος καλλιτέχνης ήταν ο Μπομπ Ντίλαν. Οταν έβγαινε δίσκος του και τον αγόραζα, μου άρεσε να διαβάζω και τα στοιχεία που περιλάμβανε, όπως ποιος ήταν ο παραγωγός, ποια ορχήστρα έκανε τα φωνητικά, ποιος σαξοφωνίστας έπαιξε σόλο. Αυτή η διαδικασία με έκανε να μπαίνω βαθιά μέσα στη μουσική και να νιώθω κι εγώ μέρος της.
Βέβαια, εγώ είχα σπίτι μου δύο δωμάτια με δίσκους και cds κι επειδή απέκτησα παιδιά και κάπου έπρεπε να τα βάλω, αποφάσισα να τα πουλήσω, εφόσον είχα αρχίσει πλέον να ακούω μουσική από τις πλατφόρμες. Πήγα στο Μοναστηράκι και τα πούλησα όλα για ένα κομμάτι ψωμί. Αν το έκανα τώρα, θα γινόμουν… εκατομμυριούχος. Ήταν 70.000 δίσκοι και 55.000 cds.
Ποια είναι η γνώμη σας για την τραπ; Μπορούμε να εκφραζόμαστε τόσο ελεύθερα, χωρίς όρια, μέσα από τη μουσική;
Θα πω κάτι με την ιδιότητα του ανθρώπου της μουσικής βιομηχανίας και του πατέρα: Δεν είμαι καθόλου συντηρητικός και στη ζωή μου έχω υπάρξει γλεντζές, ειδικά όταν ήμουν ελεύθερος. Εκανα τρεις γάμους, απέκτησα τρία παιδιά, έζησα ωραία. Πλέον είμαι ένας ηλικιωμένος άνθρωπος, παραμένω μη συντηρητικός και εξακολουθώ να πιστεύω πως πρέπει να υπάρχει ελευθερία στο να γίνονται καινούργια πράγματα.
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τα δέχομαι όλα. Βλέπω κάτι κοριτσάκια ημίγυμνα να ανεβάζουν βίντεο στα social και πάντα ακούγεται τραπ μουσική με αυτούς τους υβριστικούς στίχους. Ισως να γέρασα και να μην αντέχω αυτά τα πράγματα πια, αλλά τα θεωρώ απαράδεκτα.
