Στις Rainbow Mermaids βρέθηκε ο Λευτέρης Πανταζής και αναφέρθηκε στα δύσκολα παιδικά του χρόνια ερχόμενος στην Ελλάδα . Πιο συγκεκριμένα είπε “Ο παραγωγός της ταινίας ‘Υπάρχω’ μου είπε ότι θα μου κάνει ταινία τη ζωή μου αργότερα. Γεννήθηκα στη Ρωσία από Πόντιους γονείς, πρόσφυγες και ήρθαμε το 1966 στην Ελλάδα. Εγώ ούτε ελληνικά δεν ήξερα, μερικά ποντιακά και μερικά ρώσικα. Μου φάνηκε πολύ περίεργο όταν είδα τα παιδιά με τα κασελάκια στον Πειραιά. Όταν μου έλεγαν οι γονείς μου ότι πάμε στην πατρίδα, εγώ φανταζόμουν πορτοκαλιές, μηλιές, έναν παράδεισο και είδα κάτι πιτσιρίκια μουτζουρωμένα με κασελάκια και ρώτησα τον πατέρα μου “Τι είναι αυτό”. Μου απάντησε “Αυτά τα παιδιά περιμένουν να βρέξει, να λερωθούν τα παπούτσια για να πάνε να τα βάψουν”. Πού να σκεφτώ ότι μετά από λίγους μήνες θα ήμουν ένας από αυτούς. Έτσι ξεκίνησε η Οδύσσεια”
Σχετικά με τον ερχομό του ίδιου και της οικογένειάς του στην Ελλάδα ανέφερε πως “Ήρθαμε όταν ήμουν 9 χρονών. Πήγα στο σχολείο στην πρώτη δημοτικού για ένα μήνα για να μάθω την αλφάβητο, στη συνέχεια πήγα τρίτη και τετάρτη δημοτικού από 6 μήνες και πέμπτη και έκτη έκανα κανονικά όλη τη χρονιά. Σε τρία χρόνια έβγαλα όλο το δημοτικό. Το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της ζωής είναι στο δρόμο. Εκεί μπορείς να πεις τα πάντα, να ακούσεις τα πάντα και να δεις πώς βγαίνει το ψωμί, πώς είναι η αγωνία να βγάλεις χρήματα για να τα πας στη μαμά και τον μπαμπά για να χτίσουμε ένα σπιτάκι, να ζήσουμε. Ήμασταν μία οικογένεια εξαμελής, κάναμε δουλειές το ποδαριού και προσπαθούσαμε να μάθουμε και τα ελληνικά. Ήμουν πολύ αδύνατος και μου έλεγε η μαμά μου “Φάε ένα σουβλάκι” και τις απαντούσα “Όχι, να κάνουμε σπίτι” και της έδινα τα λεφτά. Ήταν οι εικόνες ενός παιδιού 8-9 χρονών που ήθελε να φάει ένα γλυκό ή ένα σουβλάκι και δεν το έτρωγε για να πάει σπίτι τα λεφτά”
“Τη μανούλα μου που με έφερε στη ζωή δεν την έχω γνωρίσει, τη βιολογική μου μαμά, την κυρία Όλγα μου. Η κυρία Αθηνά, την οποία έφερε ο μπαμπάς όταν είχαμε μείνει δύο παιδιά για να μας μεγαλώσει. Ήταν αυτή που μας μεγάλωσε, που μας τάισε αυτή που μας έμαθε, η κυρία Αθηνά. Είχε άλλα δύο παιδιά τα οποία είναι αδέρφια μου, δεν τα ξεχώρισα ποτέ. Όταν ήρθαμε στην Ελλάδα περάσαμε δύσκολα, δεν ξέραμε ελληνικά. Όπως λέει το ποντιακό τραγούδι: Στα ξένα είμαι Έλληνας και στην Ελλάδα ξένος” είπε καταληκτικά ο γνωστός τραγουδιστής.
