Στο συλλαλητήριο των Τεμπών χθες στο Σύνταγμα η Μαρία Καρυστιανού είπε τα εξής «Αγαπημένο μου παιδί 2 χρόνια πέρασαν από εκείνη τη μαύρη νύχτα. Καρδούλα μου. Όλοι εμείς μαζευτήκαμε σήμερα για σένα, για όσους δεν φτάσατε ποτέ. Σαν σήμερα πεθάναμε και εμείς μαζί σας. Σαν σήμερα ξημέρωσε η ημέρα που μας συγκλόνισε», συνέχισε την ομιλία της η Μαρία Καρυστιανού με δάκρυα στα μάτια.«Για όσους από εμάς είχαμε τα παιδιά μας και τους αγαπημένους μας στο τρένο, ένα μέρος της ψυχής μας παραμένει μαζί τους. Δεν θα επιστρέψει ποτέ. Μέσα στον αλόγιστο πόνο και την ασύλληπτη πραγματικότητα, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι αρχίζει. Από την πρώτη στιγμή σε αυτό τον Γολγοθά στέκονται μόνιμοι φύλακες – βοηθοί οι 57 ψυχές. Αυτές μας καθοδηγούν. Με ότι μας έχει απομείνει προχωράμε μπροστά με ευλαγική προσήλωση μόνο στην αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Φαίνεται πως περνώντας ο καιρός, ο πόνος φούντωσε και έγινε οργή. Αντιλαμβανόμαστε καθημερινά όλο και περισσότερο το βάθος της σήψης και της προδοσίας. Καθημερινά εμφανίζεται μπροστά μας το τέρας της διεφθαρμένης εξουσίας», συνέχισε την ανατριχιαστική ομιλία της η Μαρία Καρυστιανού.«Διαπράξατε τη μέγιστη ύβρη και θα λάβετε τα δέοντα μέσα από τον παλμό της νέμεσης» τόνισε η Μαρία Καρυστιανού.
