Στο Happy Day και στην Όλγα Λαφαζάνη μίλησε η Άλμα Λάτα η οποία και έχασε τη κόρη της Κλαούντια στη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη και είπε τα εξής
«Πέρασαν δύο χρόνια από τον θάνατο της κόρης μου, μου λείπουν τα πάντα, η μυρωδιά της, το χαμόγελό της και η αγκαλιά της. Και κανένας φυλακή… και ο ίδιος ο σταθμάρχης είναι μέσα στο σπίτι κι αυτή την ώρα πίνει καφέ, βλέποντας τηλεόραση», ανέφερε με πόνο.
Η θλίψη της, όμως, δεν συνοδεύεται μόνο από την απώλεια, αλλά και από την οργή για την ατιμωρησία. «Σε αυτή την ιστορία, τα παιδιά μας τα δολοφονούν κάθε μέρα. Κανείς δεν είναι μέσα στη φυλακή. Ο πόνος είναι τόσο μεγάλος που έχει παγώσει η ψυχή μου. Το σώμα μου είναι άδειο, έχω γεμίσει μέσα μου με οργή, δεν ήμουν έτσι εγώ. Δεν άκουσα καμία συγγνώμη», πρόσθεσε.
Μιλώντας για τις εφιαλτικές στιγμές που έζησαν οι οικογένειες των θυμάτων, θυμήθηκε το χάος που επικρατούσε μετά το δυστύχημα. «Περνάμε έναν Γολγοθά με το δυστύχημα των Τεμπών. Σκέφτομαι την ξανθούλα γιατρίνα μου. Κάθε μέρα που περνά, πληγωνόμαστε παραπάνω. Τρέχαμε εκείνη τη μέρα να δούμε τι γίνεται στα νοσοκομεία, έρχονταν τραυματίες. Ούρλιαζαν, πολύ χτυπημένοι. Προσπαθούσαμε να μάθουμε τι έχει γίνει. Ήρθαν ψυγεία την επόμενη ημέρα με μαύρες σακούλες κι εκεί μέσα ήταν τα κόκκαλα των παιδιών μας. Δεν ήξερα πού να πάω. Ένας αξιωματικός μάς είπε ότι “κάποιοι από εσάς θα πάρουν ένα μικρό κομμάτι και κάποιοι άλλοι τίποτα”», εξομολογήθηκε.
