Στο Πρωίαν σε είδον βρέθηκε ο Ιωάννης Απέργης και είπε
«Δεν το έχω πει ποτέ, θα το πω τώρα εδώ… Εμένα ο πατέρας μου είχε εξάρτηση από το αλκοόλ, και έχω περάσει πολύ δύσκολα χρόνια… Δεν αισθάνομαι καθόλου άσχημα… Το αλκοόλ είναι το χειρότερο νομίζω, μπορεί να φτάσει στις αυτοκτονίες, στις δολοφονίες, σε ακραία πράγματα. Είμαι ευτυχισμένος γιατί πριν καιρό ήρθε και μου ζήτησε βοήθεια. Ένας άνθρωπος που δε μιλάει.
Οπότε, μιλήστε. Μιλήστε στον πιο κοντινό σας άνθρωπο και πείτε, “θέλω βοήθεια”. Ήρθε. Όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να κλαίει… Αγκαλιά, αυτό έκανα. Στην αγκαλιά μετά όλοι ξεσπάνε. Ήρθε γιατί είδε ότι έκανα τα πάντα, δεν τον πετούσα ποτέ, ό,τι και να γινόταν. Πρέπει οι άνθρωποι που είναι εξαρτημένοι να ζητάνε βοήθεια από τον πρώτο άνθρωπο που νιώθουν ότι έχουν μια σύνδεση, ότι τους καταλαβαίνει. Πολλοί δε καταλαβαίνουν ότι είναι πρόβλημα. Εκεί σε θέλει ο άνθρωπος αυτός» ανέφερε αρχικά ο Ιωάννης Απέργης.
«Το ποτό σε φέρνει σε ακραία πράγματα, να κυνηγάς με μαχαίρια… Δε μπορούσα να φύγω. Η φτώχεια… Το ψυγείο στο σπίτι είχε μόνο ποτό. Άφησα το σχολείο για να συντηρήσω ένα ψυγείο. Είμαι πολύ ευτυχισμένος ρε φίλε. Άφησα το σχολείο, καλυτέρευσα τη ζωή μου, δούλεψα σε άγριες δουλειές για να μπορέσω να ζήσω τρία άτομα. Και όταν βγήκε και ο αδελφός μου στη δουλειά ξαναγύρισα στο σχολείο…» πρόσθεσε ο Ιωάννης Απέργης.
