Στο Μαμά-δες με τη Τζένη Θεωνά βρέθηκε η Βασιλική Τρουφάκου και αναφέρθηκε στο τοκετό της . Πιο συγκεκριμένα είπε
«Θηλάζω. Είχα ζήτημα υπερπαραγωγής και ταλαιπωρήθηκα και εγώ και το μωρό. Είχα 2-3 μέρες για να μπορέσω να θηλάσω και τελικά συνέβη το αντίθετο που κι αυτό είναι πρόβλημα. Αν έχεις σοβαρό θέμα υπερπαραγωγής, το παιδί δεν μπορεί να διαχειριστεί την ποσότητα. Δεν μπορούσε να υπάρξει ισορροπία στο πρώτο και το δεύτερο γάλα και μου έκανε φρικτά συγκάματα. Να βάζω όλα τα φάρμακα και τίποτα να μην πιάνει. Βελτιώθηκε μετά το δεύτερο μήνα. Να κλαίει το παιδί, να πονάω εγώ. Προσπαθούσα να ρυθμίσω την παραγωγή. Δεν ξέρουν να σε βοηθήσουν σ’ αυτό. Δεν έπρεπε να μπει θήλαστρο για να μην αυξηθεί η παραγωγή. Μου έλεγαν όλοι να διακόψω το θηλασμό», είπε αρχικά η Βασιλική Τρουφάκου για τον θηλασμό.
«O τοκετός μου κράτησε κάτι παραπάνω από 30 ώρες! Με έπιασαν οι πόνοι την ημέρα της μητέρας, ανήμερα, στις 7 το πρωί μετά από χαζοξενύχτι, πονούσα, πήρα τη μαία και της είπα ότι “νομίζω πως συμβαίνει αυτό”. Παίρνω τη γιατρό και μου είπε, “θα το δεις μέχρι το μεσημέρι, είτε θα σταματήσει είτε θα κορυφωθεί”. Δεν σταμάτησε ούτε κορυφώθηκε όμως, δηλαδή πονούσα πολύ αλλά σταθερά, χωρίς να κόβομαι στα δύο. Σπίτι ήμουν.
Κάποια στιγμή πάω με πολύ βαριά καρδιά στο μαιευτήριο, έξαλλη γιατί είχα αρχίσει να πονάω πολύ στο 12ωρο, πήγαινα με νεύρα γιατί ήθελα να πάω πιο μετά. “Γιατί με πάνε από τώρα; Μια χαρά είμαι” σκεφτόμουν. Με εξετάζουν λοιπόν και μου λένε, “έχεις διαστολή 3 εκατοστά οπότε δεν πας πουθενά”. Με ντύνουν, ανακουφίστηκε και ο σύντροφος μου ο οποίος ήταν επίσης έξαλλος πια και μετά κόλλησε ο τοκετός.
Μέχρι τα ξημερώματα δεν έσπαγαν τα νερά, δεν ήθελα να μου κάνουν επισκληρίδειο ενώ…ήθελα να μου κάνουν επισκληρίδειο, γιατί δεν είμαι από αυτές που θέλουν να το ζήσουν. Κάποια στιγμή επιτέλους σπάνε τα νερά αλλά στη διαστολή, 5 ή 6, έχει κολλήσει ο τοκετός.
Εκεί πια ξεκινάει το ανάποδο, ενώ ήθελα πάρα πολύ να γεννήσω φυσικά. Είχα κλείσει ένα 24ωρο χωρίς φαγητό οπότε πεινούσα τρομερά και έκανα εμετούς. Τα ξημερώματα κάπου κρύωνα, έκανα εμετούς, ένιωθα ότι πέθαινα. Θυμάμαι να σκέφτομαι αν θα φέρουν έναν γιατρό να με δει. “Αφού πεθαίνω, δεν τους ενδιαφέρει;” αναρωτιόμουν, γιατί αισθανόμουν ότι σβήνω κάπως.
Τελικά τα κατάφερα. Είχα τραβήξει πολλή ταλαιπωρία για να υποστώ και την καισαρική. Τη δεύτερη μέρα που θήλαζα πήγε να μου πέσει το παιδί από την αϋπνία και το άρπαξα από το πόδι», είπε στη συνέχεια για τον τοκετό.
