Στο Χαμογέλα και Πάλι βρέθηκε καλεσμένος ο Σωτήρης Τσαφούλιας και είπε “Θα τοποθετηθώ γιατί γενικά δεν αποφεύγω να τοποθετούμαι. Δεν μπορώ να έχω γνώμη για το νούμερο του Μάρκου Σεφερλή, γιατί δεν έχω δει την παράσταση και δεν μπορώ να δημιουργήσω μια γνώμη από αποσπασματικά βίντεο που βλέπω. Γνωρίζω τη δύναμη του μοντάζ και δεν ξέρω τι έχει μονταριστεί. Δεν θεωρώ ότι εγώ είμαι ειδικός, εφόσον δεν έχω δει την παράσταση να κάνω μια γενική τοποθέτηση για το τι είναι η σάτιρα και πότε η σάτιρα δεν είναι σάτιρα και είναι διακωμώδηση” είπε αρχικά ο Σωτήρης Τσαφούλιας.”Τα πάντα έχουν όρια ακόμα και η σάτιρα. Το θέμα είναι ποιος τα θέτει και ποιος τα ξεπερνά ή όχι. Η σάτιρα πρέπει, όπως έχει πει σωστά ο Γιάννης Μπέζος να έχει μια ποιητική, για μένα η σάτιρα πρέπει να χτυπάει θεσμούς ή τρόπους σκέψης και όχι ανθρώπους. Η σάτιρα πρέπει να χτυπά κάτι που είναι ψηλότερα από αυτόν που το σατιρίζει. Ο Χάρρυ Κλυνν δεν τα έβαζε με τον περιπτερά αλλά με πρωθυπουργούς, πάνω από εκείνον. Αν κατέβαινε θα τα έβαζε με μια νοοτροπία. Δεν έμπαινε σε πρόσωπα και καταστάσεις. Θεωρώ πιο τραγικό σε μία θεατρική διαδικασία, είτε είναι σάτιρα ή κωμωδία να υπάρχει επιστημονική παρέμβαση από σκηνής παρά το νούμερο αυτό καθαυτό. Πρέπει η σάτιρα να αγγίζει καταστάσεις ή θεσμούς παγιωμένους, όχι που τώρα ψάχνουν τη θέση τους στον χώρο” πρόσθεσε.
