Στο Marie Claire και στη Σίσσυ Στρέμπα μίλησε η Στεφανία Γουλιώτη και αναφέρθηκε στο ρόλο της στο Maestro . Πιο συγκεκριμένα είπε
Δεθήκατε πολύ και με την Αλεξάνδρα στο Μαέστρο.
Στην Αλεξάνδρα το «γλίστρημα» ήταν πιο φυσικό. Ο Χριστόφορος (σ.σ. Παπακαλιάτης) κλέβει από εσένα στοιχεία που βλέπει ότι μπορεί να έχεις θαμμένα και τα βγάζει προς τα έξω, είναι ένας μάγος. Οπότε, πολύ φυσικά μπήκα σε όλο αυτό. Ο εαυτός μου ο άπληστος, ας πούμε, γλίστρησε πολύ εύκολα στον ρόλο και το ευχαριστήθηκε κιόλας.
Η ιστορία της είχε μεγάλο αντίκτυπο.
Ναι. Στις γυναίκες και στη γυναίκεια φύση. Σε πράγματα που δεν συζητιούνται, δηλαδή, η ταραχή των γυναικών στο να κάνουν ή να μην κάνουν παιδιά, η μανία τους καμιά φορά να κάνουν παιδιά και τελικά να μην μπορούν ούτε να τα αγκαλιάσουν, η σχέση των γυναικών με τα παιδιά τους που τη θεωρούμε ιδανική, αλλά βλέπεις ότι δεν είναι όλα ιδανικά και τέλεια. Σε έχει κινήσει η κοινωνία να το κάνεις κι όταν το κάνεις ανεβαίνεις στην υπόληψη του κόσμου, λένε. Και όλο αυτό είναι μια τεράστια γελοιότητα – όπως απέδειξε ο Χριστόφορος μέσα από αυτή την ιστορία- ότι το να έχεις παιδί δεν σου δίνει την ευτυχία που νομίζεις ότι θα έχεις.
Είναι πολύ σωστό να ακούγεται και να λέγεται αυτό, ταυτόχρονα, και με όλες τις ψυχικές διακυμάνσεις που οι γυναίκες (και πολύ περισσότερο οι άνδρες) δεν αποδέχονται και δεν μπορούν να παραδεχτούν. Το πώς θεωρούν κατάρα, ακόμα και σήμερα, το να πας σε ψυχαναλυτή.
Τι θα συμβουλεύατε ένα δικό σας άτομο αν βρισκόταν στη θέση της Αλεξάνδρας;
Δεν μπορείς να δώσεις απόλυτη απάντηση σε κάτι τέτοιο. Ο καθένας κάνει τα πράγματα στη στιγμή του, έχει τη δική του διαδρομή. Μπορεί οι φίλοι σου να το βλέπουν, αλλά εσύ να μη το βλέπεις και να το αντιληφθείς αργότερα. Όσα λάθη και να κάνει κάποιος πρέπει να περπατήσει τη διαδρομή του, για να μπορέσει να γίνει καλύτερος, αρκεί να το θέλει. Να θέλει να προχωρήσει και να βελτιωθεί, να αμφισβητήσει τον εαυτό του.
Αυτό που με ταράζει στους ανθρώπους είναι όταν δεν αμφισβητούν τις πράξεις τους, όταν είναι απόλυτοι, όταν νομίζουν πως ξέρουν πάντα το σωστό. Πας με τα πράγματα, όπως τα φέρνει η ζωή.
