Στη Real και στη Νίκη Κώτσου μίλησε ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης και είπε
Νομίζω ότι, με την περιπέτεια υγείας που είχατε τον Μάρτιο, το ζήσατε πολύ έντονα αυτό.
Φυσικά! Το έζησα με ένα πολύ δυνατό έμφραγμα, που συνεχίστηκε με μια ανακοπή. Οπότε, επιστρέφοντας από ένα τέτοιο γεγονός, φιλοσοφείς ακόμη περισσότερο τη ζωή. Όπως έλεγε και ο Πλάτωνας «φιλοσοφία εστί μελέτη θανάτου». Και όσο πιο πολύ μελετάς το θάνατο, τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες έχεις να ζήσεις απολαυστικά αυτή τη ζωή. Έχω ένα μεγάλο κέρδος ύστερα από αυτό. Δεν φοβάμαι το θάνατο, όσο και αν ακούγεται αυτό παράξενο. Κάποια στιγμή όλοι θα φύγουμε. Φοβάμαι περισσότερο τον τρόπο που θα γίνει αυτό. Αν μπορούσα να κάνω μια ευχή, η ευχή θα ήταν, όταν έρθει η ώρα μου να «φύγω», να «φύγω» με αυτόν τον τρόπο.
Απλώς να αργήσει αυτό.
Εντάξει, σημασία έχει πώς περνάς τη ζωή σου, όχι αν θα αργήσεις ή αν θα «φύγεις» νωρίτερα. Σημασία έχει πώς καταναλώνεις τον χρόνο που σου προσφέρει αυτή η ζωή πάνω στη γη. Τον θάνατο, έτσι κι αλλιώς, δεν τον αντιλαμβάνεται κανείς. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω γι’ αυτό. Ο θάνατος είναι σαν ένα κενό μνήμης. Και μπορεί να συναντηθούμε με αυτόν οποιαδήποτε στιγμή της ζωής μας. Η σκέψη αυτή πρέπει να μας κάνει να μη μιζεριάζουμε, να ζούμε όσο πιο καθαρά, ανοιχτά και έντιμα γίνεται και να προσπαθούμε για το καλό και για εμάς και για τους γύρω μας.
