Ο Νικόλας Βαρθακούρης γιος του Γιάννη Πάριου και της Σοφίας Αλιμπέρτη πρόσφατα , έδωσε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εφημερίδα Lifo και τον Αλέξανδρο Διακοσάββα μιλώντας τόσο για το καινούριο του τραγούδι όσο και για τους γονείς του . Πιο συγκεκριμένα λοιπόν είπε τα εξής :
Όσον αφορά τι πήρε από το πατέρα του είπε «Ο πατέρας μου μού έχει μάθει από πολύ μικρή ηλικία να μη βάζω μαθηματική αξία και λογική στη μουσική. Να ακολουθώ το συναίσθημα που μου προσφέρει. Ένα vocal run δεν θα έπρεπε να είναι προμελετημένο αλλά κάτι που βγαίνει από μέσα σου. Αν δεν σου περάσω με το συναίσθημα αυτό που λέω, όσο ωραίο κι αν είναι στιχουργικά, δεν θα πειστείς» , από τη μητέρα του «Το κουράγιο της. Δεν έχει κανέναν φόβο η μάνα μου και με έχει πείσει από πολύ μικρή ηλικία, όχι με λόγια αλλά με τη στάση της, ότι εγώ γεννήθηκα γι’ αυτό. Αυτοί οι δύο άνθρωποι ήρθαν κοντά και δημιούργησαν κάποιον που ελπίζει κάποια στιγμή να κάνει την οικογένειά του και την πατρίδα του περήφανη» , όσον αφορά τι είναι ο πατέρας του στην ελληνική μουσική «Δυο λέξεις, ξεκάθαρα: “ιερό τέρας”, αυτό είναι ο πατέρας μου. Πιστεύω ότι αν ήταν αγγλόφωνος, θα ήταν ανάμεσα στους καλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών. Αντιλαμβάνομαι πόσο έχει παλέψει για να φτάσει εκεί που βρίσκεται και είναι ονειρικό το γεγονός ότι ποτέ δεν έπαψε να έχει την ίδια δίψα για δημιουργία. Ζει για τη μουσική. Ο πατέρας μου είναι ο πατέρας μου, ο Πάριος είναι ο Πάριος, και το μεγαλύτερο μάθημα που έχω πάρει από εκείνον είναι ότι οφείλεις να δίνεις στη μουσική περισσότερα απ’ όσα θα πάρεις. Αν της φερθείς έτσι, θα σου το ανταποδώσει». Τέλος όσον αφορά τη διαφορά με το πατέρα του στη μουσική είπε «Stand your ground, but let me stand there too». «Δεν ήταν δύσκολο, δεν είχα προβλήματα, ευτυχώς είναι και οι δύο αγαπητοί άνθρωποι που δεν έχουν προκαλέσει ποτέ. Ευελπιστώ να ακολουθήσω κι εγώ, ως Νικόλας, αυτό το παράδειγμα. Θα ήθελα να με βλέπουν ως τη μακρινή συνέχεια του πατέρα μου. Δεν έχω καμία αμφιβολία, γιατί, όπως σου είπα, η μητέρα μου μού έμαθε να μη φοβάμαι. Ευτυχώς, η μουσική μου δεν έχει καμία σχέση με του πατέρα μου. Δεν θα προσπαθούσα ποτέ να ακουμπήσω κάτι που κάνει εκείνος γιατί δεν είναι για ‘μένα αυτό. Κάνουμε πολύ πιο ωραίες συζητήσεις απ’ αυτές που θα κάναμε αν υπηρετούσαμε το ίδιο είδος, ο ένας σέβεται τη δημιουργικότητα του άλλου. Έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στον μουσικό χαρακτήρα που έχουμε αναπτύξει με τον Ερμή και οι δύο γονείς μου πλέον. Ακούνε τα τραγούδια και χαίρονται. Θα πούμε με τον πατέρα μου για δύο db πάνω, δύο db κάτω, fine tuning, τεχνικά, και η μητέρα μου μπορεί να πει “εδώ δεν με πείθεις”, αλλά γενικά μας δένει η μουσική»
