Στην εκπομπή της Μαρίας Σολωμού Μαρία τη Νύχτα βρέθηκε η Κατερίνα Παπουτσάκη και αναφέρθηκε στη σειρά ” Έχω ένα μυστικό ” . Πιο συγκεκριμένα είπε
“Με τη σειρά Αλίκη έκλαψα πάρα πολύ. Ήταν δύσκολα γιατί το υλικό των πρώτων 5 επεισοδίων ήταν ότι είσαι θεά. Όταν παίχτηκε και η λάσπη ήταν πανταχόθεν για το ίδιο υλικό ήταν ότι δεν είναι καλό κι ότι μιμείσαι. Ήμουν χαζή μάλλον που το έκανα αυτό. Δεν μπορούσα να φανταστώ τι θα συνέβαινε, αφελής ήμουν. Πριν από αυτό ήταν και η Λαμπέτη και λέω “ωραία, εποχής είναι, πάμε”. Το να παίζεις τη ζωή ενός ανθρώπου που περνάει από όλες τις εκφάνσεις των συναισθημάτων, πόσο ωραίο είναι αυτό; Θα μπορούσε να έχει ένα βάθος και καλλιτεχνικό ενδιαφέρον. Δεν φοβήθηκα καθόλου”.
“Ήταν και η άγνοια της νιότης. Καταλαβαίνω ότι μάλλον κάτι τους θύμιζε για να μου το πουν. Γιατί με την πρώτη ματιά δε μοιάζω με την Αλίκη. Μάλλον τους έφερνα στον τρόπο. Όταν βάφεις τα μαλλιά σου ξανθά, και ο άλλος είναι υποψιασμένος προς αυτήν την κατεύθυνση, μήπως βλέπει το μάτι ότι επηρεάστηκες; Ουσιαστικά κάποια πράγματα που μπορεί να έμοιαζαν και να τονίστηκαν με τη δουλειά, σε αυτά τα χαρακτηριστικά, αφού αυτόν έπαιζα 10 ώρες τη μέρα, αυτά τα χαρακτηριστικά αν τα έβλεπες σε άλλη συνθήκη να μην τα έβλεπες… Ήταν μέσα στα πλαίσια της όλης διαδικασίας… Μετά έλεγα όχι σε όλες τις προτάσεις και τις ερμηνευτικές περιοχές που πλησίαζαν στην Αλίκη” σημείωσε στη συνέχεια η Κατερίνα Παπουτσάκη.
Επιπλέον δήλωσε πως “Για πολλά χρόνια σταμάτησα να κάνω τηλεόραση ενώ υπήρχαν προτάσεις, δεν έπεσα στην παγίδα γιατί ήξερα ότι αν το κάνω θα καώ. Και έκτοτε ξεκίνησα τα υπόγεια. Επέλεγα πράγματα που θα ξεκολλούσαν από αυτό, δεν με ενδιέφερε μεγάλο ή μικρό ή πρωταγωνιστικό. Ήθελα να κάνω πράγματα για να πω ότι παιδιά είμαι κι αυτό. Αν δεν συνέβαινε αυτό, είμαι σίγουρη ότι θα είχα καεί. Θα μπορούσα να μην το είχα κάνει, να το είχα αφήσει στην άκρη. Εγώ δεν έχω δει τη σειρά. Δεν την ξέρω. Έχω δει τρέιλερ και κάτι αποσπάσματα. Έχω δει μόνο λίγα πράγματα. Ήταν τόσο τραυματικό, είχα πάθει με το έντερό μου ολόκληρη ιστορία μεγάλη. Ήμουν συνέχεια στο γύρισμα στην τουαλέτα με φοβερό πόνο στην κοιλιά μου, τραγική κατάσταση. Ούτε νερό δεν μπορούσα να πιω. Ήμουν σε πάρα πολύ άσχημη κατάσταση, νόμιζα ότι δε θα περάσει ποτέ. Δεν περνούσε με τίποτα με ό,τι φάρμακο κι αν έπαιρνα από τον γιατρό. Πέρασα όταν τελείωσε η Αλίκη. Βαθμιαία πέρασαν τα συμπτώματα, μέσα σε ένα δίμηνο είχα γίνει καλά”.
“Πόνος; Αδιανόητος, απελπισία. Νόμιζα ότι έμεινε κουσούρι, ότι θα μου με συνοδεύει σε όλη μου τη ζωή. Κλάμα; Στα πατώματα ήμουν. Δεν έβγαινα από το σπίτι μου… Το πήρα και πολύ βαριά. Η ιδιοσυγκρασία μου και το παλεύω είναι ότι είμαι ένας άνθρωπος που με ενδιαφέρει τι θα πουν οι άλλοι. Είναι καταστροφικό αυτό” κατέληξε η δημοφιλής ηθοποιός.
